Sevgili dost,
Sözlükler, binlerce kelime bildikleri halde konuşamazlar. Onları dilsiz yapan sahip oldukları kelimeleri baş harflerine göre ve alt alta sıralamalarıdır. Çok şey bilip de susmanın ağırlığını taşır sözlükler.
Kişilerin tek başlarına fazla bir güçleri yoktur; çabalarının sonucu da dünyanın genel tablosu içinde sezilmeyecek kadar azdır. Allah hiç kimseye çok şey yapmak gücünü vermemiştir, herkese yapacak bir şeyler kalsın diye.
Cahiller bilmezler yarımın bütünden çok olduğunu. Acaba bir şeyin tamamına sahip olmak insanı hoyrat ve küstah mı yapıyordu? Vuslattan sonra bunun için mi bitiyordu aşklar? Bunun için mi zarafeti korumak güçleşiyor ve davranışlara sızıyordu isyan?