“Ne biçim bir hayat! Ne biçim bir ev! Ne biçim bir baba! Aşağıla, cezalandır, nasihat et… Sen asıl kendini aşağıla. Kendini cezalandır. Biraz kendine nasihat et. Zübeyde’yi unuttun mu? Ya Celile’yi? Müziği ve şarabı? Tüm bunlardan sonra Şeyhülislam sarığıyla karşımıza çıkıyor, halifenin kılıcıyla ahkâm kesiyorsun…
“Ama fazla merhametin ağır bir yük olduğunu unutma. Hele ki zirveye tırmanıyorsan..”
“Merhametim sayesinde insanım ve insan kalabilmekten daha yüksek bir zirve bilmiyorum.”