Kaybetmekten korkmak demek bağ kurmak,önemsemek,umursamak demektir.Bağ kurmak demek o şeyle canlı hissederken,onun yokluğunda boşluğunu hissetmek demektir.Yas ise o boşlukla ne yapacağımızı bulmaya çalıştığımız,çabaladığımız,bocaladığımız bir hal.
Nietzsche amor fati'den ,yani kaderimize aşık olmaktan bahseder.Başımıza gelenleri olduğu gibi kabul etmek,onlara ve onlarla ilgili tüm hislerimize sahip çıkmak sanırım kaderimize aşık olmanın tam tanımı olurdu.
Korktuğumuz için kendimizi sadece yalnızlıkta veya sadece ilişkilerde var ederiz.Ontolojik bir seviyede,yalnızlığın bizi yutmasından korktuğumuz için kendimizi ilişkilere atarız.Keza benzer bir şekilde,ilişkilerin bizi yutmasından ,ele geçirmesinden korktuğumuz için de kendimizi sürekli yalnız bırakmaya çalışabiliriz.
Aşkımızı garantilemek için yüzükler taşımamız,aşk körülerine asma kilitler takmamız,ortak sosyal medya hesapları açmamız veya bağımsız hareket etmeyi reddetmemiz gerçekten aşkın ifadesi değildir.