Yaşadığın hayat, içerideki kalabalık oyuncu kadrosuna rağmen sadece senin kaleminle yazılır. Bazen bunu unutursun. Hikayene dahil olan bazı insanları kendi hikayenin kahramanına dönüştürmeye çalışırsın. Hatta onun hikayesini bile yazmaya kalkışırsın. Senin hoşlandığın şeylerden o da hoşlansın diye beklersin. Senin alışkanlıklarına o da alışsın istersin. Kendini geliştirdiğin alanlarda o da emek sarf etsin diye umarsın. Kısacası kendini değiştirirken onu da değiştirme gayretine düşersin. Oysa unutursun ki tıpkı senin gibi onun da bir hikayesi var, o da hayatını kendi kaleminin mürekkebiyle yazmaya devam ediyor.