-İnsan insana nasıl hükmeder, Winston?
-Acı çektirerek.
-Tamam işte, acı çektirerek. Boyun eğmek yetmez. Acı çekmiyorsa, kendi iradesine değil de senin iradene boyun eğdiğinden nasıl emin olacaksın? Hükmetmek, acı çekirmekle ve aşağılamakla olur. Hükmetmek, insanların zihinlerini darmadağın etmek, sonra da dilediğin gibi yeniden biçimlendirerek bir araya getirmekle olur.
Küçük bir çıkıntıya oturmuş bir uçuruma bakıyormuşum ve tek bir yanlış hareketle düşüp ölecekmişim gibi hissediyorum. Böylesine büyük bir tehlikedeymiş gibi hissederken, etrafa bakıp manzaranın keyfini çıkarmak zordu.
Şükretme duygusu. Duyguların en ikiyüzlü, en sefil olanı. Haline şükretmelerin en rezilcesi, başkalarının haliyle mukayese edilerek yapılanı... O zaman insan Yaradan'a, verdiği mutluluklar için değil, olsa olsa başkalarına verip kendinden esirgediği acılar için teşekkür ediyor. Sana şükürler olsun ki beni değil, onu seçmişsin diyor!