Merve.revan
@mervesiss
Okur/yazar
Kır çiçeği
Taşı çiçeğe benzetebilen insanlar, hayata yenilmeyenlerdir. Onlar daha az acı çekmez; sadece acıyı daha zarif bir yere koyarlar. Ve belki de bu yüzden, en beklenmedik yerlerde çiçek açarlar.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Herkesin gücü çiçek yetiştirmeye yetmeyebilir. Ama bazen bir taşın üzerine çizilen küçük bir umut, koca bir bahçeden daha anlamlıdır. Yorulduğunda bile nazik kalabilmek, sertleşmeden dayanabilmek… Belki de olgunluk tam olarak budur.
Taşı çiçeğe benzetmek, kendini kandırmak değil. Acıyı inkâr etmek hiç değil. Bu, olanı olduğu yerden alıp başka bir anlamla yeniden konumlandırmak. “Bu bana neden oldu?”dan çok, “Bununla ne yapabilirim?” sorusunu sormak. Çünkü hayat, güzelliği çoğu zaman paketleyip sunmuyor; onu senin inşa etmeni bekliyor.
Hayat çoğu zaman pürüzlü. Beklentilerimiz köşeli, yaşadıklarımız ağır. Bize düşen şeyler nadiren “çiçek” gibi kokulu geliyor. Çoğu zaman soğuk, sert, şekilsiz… Yani taş. İşte tam burada insanın bakışı devreye giriyor. Kimisi taşı yük sayıyor, kimisi basamak. Kimisi atıyor, kimisi oyuyor. Kimisi de durup düşünüyor: Bundan bir şey olur mu?
Taşı Çiçeğe Benzetmek
Sanırım hayat tam olarak bu: Taşı çiçeğe benzetme cesareti.
Herkesin eline aynı şeyler düşmüyor. Kiminin avucunda yumuşak toprak, kiminin kalbinde sert taşlar var. Ama mesele neye sahip olduğumuz değil; ona ne gözle baktığımız.