Ummun rızasıyla ve üremek maksadıyla yapıldığında kutsal olan bir şeyin tenin isteğiyle yapıldığında haram oluşunu ve ayıplanmasını kabul edecek kadar da ahmak değilim.
Hasretim ömür boyu sürecek bir izdivaca, ya da aşka değildir. Hatta belki küstahlık diyeceksiniz amma bunların sizin gibiler için de yalan olduğunu söyleyebilirim. Siz hakikat olduğunu düşünüp kendinizi kandırsanız da. İnsan evladının kendini kendi yarattığı kalabalığa kabul ettirebilmek için iki kişilik yalnızlıklara sığınması, kendine benzer yavrular doğurup… doğurtup ölümü yenebileceğini düşünmesi ne acı, ne zavallı bir aldanıştır öyle değil mi?