Kalp attıkça yaşam belirtileri, bir insanda varolma güzelliği, bir yerde bulunma tarifsizliği ve bir gönülde şiir kalma hafifliği devam eder.
✓Meselci
Sanki dört duvar arasına hapsolmuş durumdayız. Gün boyu yeri geliyor bir insanla iki laf ettiğimiz yok. İnsanlar olarak her geçen gün kendi kabuğumuza çekiliyoruz. Oysa dışarı çıksak, insanlarla iki kelam etsek hayatın canlılığını ve güzelliğini an an fark etmiş olacağız.
✓Meselci
Boş biri, boşuna yaşayan, boşlukta sallanan bir yaprak değilsin kendim.
Fikirlerin var, seni açıkça tanımlayan. Düşüncelerin var düşlerine yön veren. Kalbin var, seni şiirde tutan. Ruhun var, hassaslık ayarını daima koruyan. Dahası vicdanın var, duyarlığını ortaya koyan.
✓Meselci
seni satır satır anlatmak
güzelliğini dizelere dizmek
varlığını mısra mısra işlemek olmuş
benim ömrüm
sabah kalkıyorum
bütünlüğümü saran sen
yüzüme değen ay yüzün
ruhuma seslenen canan ruhun
içimi ele geçiren muhteşem auran olur
senden bahsetmek
bakışlarını kelam etmek
gülüşünü şiir eylemek olmuş
benim ömrüm
dışarı çıkıyorum
karşıma ilk çıkan sen
insanlarla konuşuyorum
duyduğum ve hoşnut kaldığım ses tatlı dilinden
yol gidiyorum
yolculuğumu güzel kılan adımların olur
✓Meselci