Melih Özdamar
@mestperest
12 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Basit bir deneme
Ayrılığın olduğu şehirlerden kaçtım ben. Sokaklarında yalnız başına yürünülen şehirlerdi bunlar. Oysa şimdi içimdeki kentler ıssız. İçimin sahilinde boş bir kayık, sokaklarında ise kuru bir rüzgâr var.
- Melih Özdamar
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Geçiş
Kırdığı yerden kırılırmış insan,
Anımsadığı kadar yalnız,
Daldığı uzaklar kadar terk edilmiş...
Semâyı seyredaldığı kadar maviymiş gözleri
Ya da o, öyle hissetmek istemiş.
Bir kuş misali hayal etmiş kendini
Sınırlandırılmış mavi ile benliği
Bir hikâye var etmiş rüyâlarında
Gün ışığı kadar inceymiş hüzünleri
Ve bir kumdan kale inşa etmiş deniz kenarına
Rüzgarla, dalgalarla, yağmurla
Güçlü hissedermiş kendini
Ama sadece rüyasında.
Yıkılmış gerçekler ile dans ederken
Anımsamış yeniden
Kırdığı yerden kırılırmış insan
Seyredaldığı gözleri kararmış
Uçamamış
Mavisi, geceymiş.
Uzamış şiiri
Vazgeçmiş.
- Melih Özdamar