“Dünyayı seyretmek ayrı şey, onu kendi bakışına hapsetmeye çalışmak farklı. İlki doğal bir estetik süreç, bir süregitme iken, ikincisi kibirden ileri gelen bir zorbalık ve despotluk. Dünya için bir bakışız biz fakat mutlak bir bakış değil; herhangi, kusurlu, kesik kesik bir bakış.”
Kierkegaard umutsuzluğu "ölümcül hastalık" olarak tanımlar. Bu öylesi ölümcül bir hastalıktır ki; ölemezsiniz asla. Umutsuz insan ölemez ve hasta biçimde yaşamaya mahkûmdur. Ölüm, umudun armağanıdır.
“Yaşam; biriktirdiklerimizin ağırlığıyla ya da ömrümüzün uzunluğuyla değil, yalnızca ve yalnızca yaşama tutkumuzun derinliğiyle ölçülebilir bir şeydir. Çünkü ölüm anında bizi teselli edebilecek güce sahip tek şey, işte bu derinlik hissidir.”
