mesut
@mesuttt_
Öğretmen
Yıllardır söylenen, günümüze kadar etkisini yitirmeden gelen etkili bir baş yapıt. Kitabından önce dizisiyle kendinden söz ettiren eser desek daha doğru olur. Yaprak Dökümü’nü çok beğendim. Yapacağım değerlendirmede spoiler olacaktır. Reşat Nuri’nin dilini yorumlama imkânı bulduğum ilk eseri diyebilirim. Ali Rıza Bey’in çaresizliğini, sinir harbini; Hayriye Hanım’ın garanticiliğini; Fikret’in suya sabuna dokunmamazlığını; Necla ile Leyla’nın eğlenceseverliklerini içimde hissettim. Bazı yerlerde vurgulanan tekrarlamalar insanı sıkabiliyor. Ayrıca yayınevinden kaynaklanan bazı sıkıntılar kitabın değerini etkiliyor bence. Böyle klasik eserler daha iş bilen yayınevlerinden çıkmalı diye düşünüyorum. Ama Yaprak Dökümü’nün yeri bende sebepsizce farklı olacak hep.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kendi iç dünyasındaki sorgulamalarını bizlere aktarmış Tolstoy bu eseriyle. Yazmak işlevi de henüz o sıralarda sadece para kazanmak için yaptığı bir eylem.
İlk başta ailesinde herkesin inandığı din, Ona da sorgusuz, sualsiz kabul ettirilmiş. Abisi çok dindardır. Bu noktada diğer aile üyelerinin üstündedir. Abisi genç yaşında, dindar olmasına rağmen acı çekerek öldüğü için Tanrıyı sorgulamaya başlamış. Abisinin böyle bir ölümü haketmediği düşüncesi ile.
Felsefeci ve düşünürleri, bilim insanlarını araştırmış. Görüşlerini benimsemiş. Hiçliği ve varoluşunu anlamlandırmaya, kendi içinde savaş vermeye başlamış. Bu görüşleri benimseyip araştırmayı sürdürdükçe, çıkış yolu ararken, çıkmaza doğru sürüklenmiş. Dindar olup aslında olmadığını anladığı kişilerden uzaklaşmış. Emekçi olup alınteriyle para kazanarak yaşamını devam ettiren, aynı zamanda da gerçekten dinini yaşayan kişilere yönelip, onlara sonsuz sevgi duymuş.
İntihar düşüncesi sıkça aklından geçmiş. Ancak "Tanrıyı aramak" isteği bir türlü tükenmemiş ve umudu içinde hep varolmuş. Bundan dolayı yaşamını sonlandırma fikrine uzak durmuş.
Bu şekilde kendi görüşlerini, yaşadığı iç sıkıntılarını, arayışlarını ve savaşlarını bizlere anlatmış Tolstoy.
Bu soruları sorar kendine birçok kişi.
Bazı kişiler Tanrının varlığını kabul edip de aramaya, sorgulamaya devam eder. Bu tükenmez arayışla kendini tüketir. Bir sonuca ya ulaşır ya ulaşmaz.
Bazı kişiler zaten sorgusuz inanırlar. Bazıları da tamamıyla reddeder.
Herkes kendine göre bir yol belirleyip, kendi doğrularına inanırlar. Bunlar olabilen gayet normal şeyler. Ama en kötüsü dayatma...
Kaç kişi birilerine bir şeyleri dayatmadan yaşayabiliyor? Hoşgörü ile yaklaşabiliyor? İnanan inanır inanmayan da inanmaz.
Kendilerince dindar olanlara göre inanmayanlar cahilken, inanmayanlara
Bence yapıtı değerli kılan Derwêş ile adûle'nin aşkı değil, Derwêş'in babası Êvdi ile Rıhme hatun arasında geçen aşktır. Şahsen ben en çok bunlardan etkilendim
Spoiler
Êvdi'nin Rıhme hatunun mezarındaki taşı kaldırıp kabre eğilmesi ve o kokuyu misk'i amber telakki edip içine çekmesi beni derinden etkilemişti ...
