e.

söylediğin her kelime göğüs kafesimde çiçekler açtırıyor. başka türlü nasıl ifade edilir, bilmiyorum.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
bu hasret ölüm kokuyor inan artık dermanım yok göğüsümde paslı bir neşter bu yaram çok kanıyor
gülüşündeki yaralar dikiş tutmaz küçüğüm
mevcut düzene sokayım sev beni iliklerime kadar.
ne hissettiğimi bilmiyorum. bak, bu mevzu benim kaburgalarımı kırıyor gözlerimi doldurup canımı yakıyor. her sabah bir umutla gözlerimi açıp, her gece bugün neden ölmedim diye gözlerimi kapatıyorum. uyandığımda gözlerim yaş doluyor yeni bir role bürünüyorum. bazen ben bile şaşırıp düşünüyorum birden fazla duyguyla nasıl başa çıkabiliyorum diye diye sorguluyorum.