özgür

Kuşları sevdim, kuşlarla ilgili yazarak büyüttüm çocuğumu Sonsuz bir bıçak darbesi gibiydi sade Can olarak yaşamak Roma İmparatoru'nun adını verdim oğluma Kardeşini katlettiğini bile bile Romulus; Hiçbir şey öğretmeye çalışmayacağım sana Yirmili yaşlarının başında Can'ın çıkmasın diye

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Ne Kadar Kitap Kurdusun?

0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅

özgür

Küsmüşsün bana Öyle okudum Sakarya'da bir benzincinin erkekler tuvaletinde Beni bu deltaya yoksunluğun döktü yardım uçaklarıyla Kumandan beni azat etti Sana bu mesajı zarif bir beklentinin namluya izdüşümünden yazıyorum Benden başka aşık olduğun herkesi öldürebilirsin Günlerim sayılı Birliklerimizi güvenli şekilde geri çekmeyi başaramadık Aklımız bilmediklerimizde Küsmüşsün bana Öyle yazıyordu bana bıçak çeken delikanlının künyesinde Tekini ailesine gönderdim Tekini sustum Hayatımda verdiğim en zor on birinci karardı bu Bana dair neyin varsa elden çıkar Evinden, aklından, kalbinden Adım bile kalmasın, seslenemesin insanlar bana Rütbemi bir güvercinin ayağına bağlayıp boğdum onu kuyu suyunda Kumandan terfi etti beni dümenden Biliyor musun benim tatlı ölüm Daha güzel hayvanlar daha güzel ölmüyorlar Hayvan gibi ölüyor onlar da Tabiat gibi Eşya gibi Hem de her an, her yerde, defalarca Küsmüşsün bana, öyle duydum Bir sigara sardım, yaktım Kumandan roket oldu dumandan Yoksa nereden bilecekti atın terli sırtında dengede durmaya çalışırken umuda dolanan bir yılanın henüz terk ettiği eski derisinin gerisin geri boynuna sarılmasıyla sonunu getireceğini tasvir eden ıslığın doğru melodisini

özgür

Çocukken üzüldüğümü şimdi üzülsem Sarılır mısın desem bana Sarılmak sönmüş ciğerlerimdeki lezyonlarda gül desenleri Kan çiçekleri açıyor bak köyün kahvesinin sokağındaki saksılarda Bu tip durumlar için insanın mutlaka bir köyü olmalı Büyükken diyemediğimi desem çok küçükken Kıyası batsın bu dünyanın Güneşi batsın ben yatıp uyuyunca Kabuğu kalkmış bir yara gibi uyansam nehir yataklarında Öper misin beni yorganın altında devinirken yorgun dudaklarımdan Üzerine yağmur yağan bir cesedin şemsiyeye tenezzülü öpücükler Öpücükler çocukluğumuzda bizi kanatan Ayrı kefeye koyan Sırtımızdaki bıçak yaralarının tezahürü öpücükler Anız ateşleri yanıyor bak bu alüvyonlu topraklarda Annemi yıkadım erkenden sakladım Çocukken delirdiğimi delirsem sana yazsam Adınla kafiyeli bir şehre taşın seni kolay bulayım İç cebimde saklayayım gençliğim boyunca Düş cebimde iki şiir Büyükken diyemediğim biri Çocukken üzüldüğüm Şiirin batsın dünya Öper misin beni dudaklarımdan bak rica ediyorum...

Takip Önerileri

özgür

Madde ya da alkol tesirindeki tüm uykuların hükmü ikinci bir emre kadar durduruldu Normal yaşayacaksınız artık hepiniz Normal gibi geberip gideceksiniz Uhrevi tecavüzlerinizi tedbil-i mekanlara Sadistik eğilimlerinizi kıyametten normlara böleceksiniz Eczaneler kapandı Herkes gibi sürükleyeceksiniz ruhsuz cesetlerinizi ruhsatsız enkazlarınıza Herkes gibi pisleyeceksiniz yetişkin bezlerine tek başınıza Geçiniz, geçiniz, geçiniz Gölgelerin ve gecenin sonlarına hoş geldiniz Tımarhaneler kapandı Bağışlayın kanatlarınızı bu imkân tarlalarını yırtarak geçen tutarsızlığın rüzgârına yılanlara kandınız Kemiklerin arasında kanayarak sürünen çıngıraklı Sizi yarattığı için özür dilediğiniz tanrıyı travmatik bir kız çocuğu sandınız

özgür

Bu odanın kapısını açma babamı kestim Aslında güçsüz olmak istediysek, yılmak istediysek Her şey bizim için Saçlarımla uğraşma artık ben zaten ölecek bir adamım Umudun imgesinin içine yerleşmiş, sessiz bir adam Işıklarda uyumayacak, rahmetsiz ve zahmetsiz bir adamım Silme yüzümü bırak tuzlu kalsın Ambulansta herkes pespaye gözükür