Çok kıymetli gördüğüm, kendimce pamuklara sardığım herkes yaraladı. Sonra ağır yaralı bulundum bir otel odasında. Yarı kendimde, yarı orada burada... Şaka kaldıracak kadar güçlü bir halterci değildi kimi dostum, ağır geldi. Kiminin canı kıymetliydi, taşın altına girmedi eli... Kimi seçimleriyle vazgeçti, bilmeden. Yahut bilerek ki zaten bunun da pek önemi kalmadı gittiğinden. Kiminin tahammülü yoktu kendine bile, iyi dayandı bana yine... Ve kimi ben merkezciydi, ben o “ben” olamadığımdan pek anlaşamadık. Zaten şehirlerde de sevmem merkezleri, kalabalık olurlar hep...
Öyle ya da böyle kırılmazsan bakir/bakiresindir bu hayatta. Ben orospu oldum.