Murat GÜLBİTTİ
@mgulbitti
86 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Sevgi bir inanç eylemidir, inancı az olanın sevgisi de azdır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnançlı olmak cesur
olmayi, tehlikeye
atilabilmeyi, aci ve
düş kirıklığina hazirliklı
olmayı gerektirir.
Emniyet ve güvenliği
yaşamının birinci
koşulu sayanlar inançlı
olamaz. Kendini
koruma sistemleri içine
hapseden, mal mülk
edinmenin emniyet
olduğunu sanan kişi
kendisini bir tutukluya
dönüştürür. Sevilmek
ya da sevmek, çok
önemli bazı değerleri
düşünmek ve bu
değerler için her şeye
son verecek adimı
atmak için cesaret
gerekir.
Çağdaş insan kendini
metaya dönüştürmüştür,
yaşama gücünü en
fazla kâr getirecek bir
yatırım olarak görmekte,
kişilik pazarinda
yerini almaktadır.
Kendisinden, diğer
insanlardan ve
doğadan kopmuştur.
Artik dileği, hünerlerini,
bilgisini ve kendisini,
yani "kişililk paketini"
alışverişin kendisi
gibi dürüst ve kârlı
olmasinı isteyen
biriyle değiştirmektir.
Yaşamin ilerlemekten
başka amacı, kârlı bir
alıişverişten başka ilkesi,
tüketmenin dişinda
başka doygunluğu
yoktur.
Sevgi ancak iki insan birbirlerine varlıklarının özünden bağlanır, her biri kendini varlığının özünden tutarsa gerçekleşir. İnsan gerçeğinin de canlıliğınin da sevgisinin
temeli de işte bu "özden tanıma" deneyimidir.
Her şeyden önce sikıca düzenlenmiş ve makineleştirilmiş çalışma düzeni, insanı en temel insanca isteklerinden, kendini aşma
ve bir olma halinden habersiz kılar. Bu tekdüzelik insanda bir doyum yaratmadığı için insan bu bilince çıkaramadığı sıkıntıdan eğlenceyle, eğlence sanayisinin ona sunduğu müzik ve filmlerle kurtulmayı dener, bundan başka eski eşyalarını değiştirip durmadan yeni bir seyler alarak kendini
avutur.