Mehmet Kaya
@mhmtky48
Bu dünya, bilinmeye lâyık değil.
Severim Cemal Süreya’yı hayatın rengini kendi yorganına katmış
Rakı bile 24’lerde bazen Cemalleniyor.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yenildim dünyanın bütün kürsülerinde.
İki gece arasında öksüz kalan günışığı.
Nerede yorulur bir insan? Dünyada olup biten en olağandışı şeyler karşısında bile şaşıp kalma yeteneğini yitirdiğinde mi? Ben ki yorgunum ve hâlâ gündüzün ardından gecenin nasıl geldiğine, kumlardaki şu çakıl taşlarının yüzyıllardır nasıl böyle kımıltısız, aynı yerde durabildiğine ve portakal ağaçlarının hâlâ nasıl meyve verebildiğine şaşıyorum. Ama yorgunum. Toprağa yüzü koyun yatacak ve bundan hiçbir şiirsel sonuç çıkaramayacak kadar.
… Ama ölüm bile yalnızca ‘yaşayanlar’ için sağlanan bir ayrıcalık.