"Catherine kaşları dümdüz, dudakları kapalı ama gülümser gibiydi. Gökteki hiçbir melek onun şu anki görüntüsünden daha güzel olamazdı. Onun bu sonsuz huzur içinde yatışından ben de huzur buldum. Ebedi uykusuna dalmış bu bedene bakarken ruhum hiç olmadığı kadar huzur dolmuştu."
"Öldürülenlerin hayaleti katillerine dadanır. Bunu biliyorum... Hayaletlerin bu dünyada dolaştığını da biliyorum. Hep yanımda ol... İstediğin şekle gir... Benim aklımı al istersen! Ama bu dünyada, senin olmadığın dünyada beni yapayalnız bırakma! Ah, Tanrım! Bu acı anlatılamaz!"
"Onu anımsatmayan ne var ki? Başımı eğip şu zemine baksam, taşların üstünde yüzünü görüyorum! Her bir bulutta, her bir ağaçta onu görüyorum... Geceleri havayı o dolduruyor, nefesim oluyor. Gündüzleri baktığım her şeyde gözüme o görünüyor. Onun hayali her yanı sarmış halde! Sıradan insanların yüzleri, kadın ya da erkek, hatta kendi yüzüm bile onunkine benziyormuş gibi geliyor. Bütün dünya onun bir zamanlar yaşadığının, benim de onu kaybettiğimin korkunç hatıralarıyla dolu sanki!"