Volkanların çelişkisi hem yıkımın hem de yaşamın sembolü olmalarıydı.Yavaşlayarak soğuyan, katılaşan lavlar zamanla toprağa - verimli, bereketli bir toprağa- dönüşüyordu.
...
Olduğu yerde kalıp çorak toprakları zenginleştirmek zorundaydı.İçinde bir orman büyütebilirdi.
Zulmette barınır belki bir zaman,
Ruhu bedbin eden hileyle yalan.
Hakikat doğacak güneştir inan !
Mümkün mü geceler sabah olmasın? (s.63)
İbrahim ALÂATTİN
Sıradağlar mordu, sular kırmızı,
Suları beklerdi bir peri kızı.
Alnından öperken akşam yıldızı,
Yeşil gözlerine meftundur sandım. ( s.101)
Rıza TEVFİK
Ey iki âşina kalp arasında,
Sıra dağlar gibi duran seneler!.. ( s.143)
Kemalettin KAMU