Ansel büyürken ruhun açılan yaraları fiziksel olanlarla kapatmaya başlayacağını bilmiyordu. Ama ne zaman canı yansa, kalbi kırılsa, ruhu incinse eline bir neşter almayı seviyordu. O zaman kontrolü yeniden kazanıp korkularından kurtulabiliyordu.
"Kontrol sende olursa ne kadar yara açtığını ve yaraları nasıl kapatacağını bilirsin. Yaraları kapatacağını bilirsen korkmana gerek kalmaz. Acının geçici olduğunu da biliyor olursun. İyileşecek."
Ansel'in küçük elleri neşterin soğukluğunu hissediyordu. Tavuğun üzerindeki açtığı kesiği de.