picasso mutsuzları ve kederlileri resmetmeye başlamakta haklıydı. hüzünlüleri. pencereden dışarı kendi bedbahtlığına bakıyordu. buna saygı duyabilirdim. oysa bu meyve ressamları yalnızca kendi faniliklerini düşünüyorlardı; sanki eserlerinin güzelliği ölüm korkularını bir şekilde hafifletebilirmiş gibi. cansız, samimi ve anlamsız hâlleriyle asılıydı hepsi karşımda işte, eşyaların, objelerin resimleri; kendileri de yalnızca birer eşya, birer objeydi, kendi kaçınılmaz yok oluşlarına doğru ilerliyorlardı solarak.
Sayfa 223
Reklam
"hepimiz uykudayız, gerçekte kim olduğumuzu hiç umursamayan bir sistem tarafından yıkandı beyinlerimiz."
Sayfa 214
geçmişte yaşamanın güven veren bir yanı vardı.
Sayfa 194
"uyanmak ve her şeyin bitmiş olduğunu görmek, bu konuyu bir daha asla düşünmek zorunda kalmamak istiyorum."
Sayfa 186
"her yaratım eylemi bir yıkım eylemidir."
Sayfa 178 - -pablo picasso
Reklam