Rengarenk dünyalara sahip olmak isteriz ama malesef bunu elde edemeyiz . Tecrübe ettiğimiz herşey bizleri değiştirdiği gibi renklerin hissettirdiklerini de değiştirir . Gökkuşağından korkar hale geliriz siyaha sürükleniriz beyazda başlayan hayatımızdan kirlenerek sitahta sin buluruz. Ama karanlık en önemlisidir çünkü karanlık bir renk değildir.Karanlık,siyahtan daha çok şey öğretir
Karanlıkta renkler ölür.
Karanlıkta gerçekler görünür
Karanlıktan korkulur çoğu zaman ama karanlıktır sığınılan liman.
Karanlıktır aydınlığa açılan kapılar. Son olduğu kadar başlangıçtır karanlık.
Para ve statü , cahilliği değiştirmiyordu malesef. cinsiyeti belirleyen unsur erkeğe aitti ama bunu bilmeyen sefil adamlar, ne yazık ki günümüzde her yerdelerdi kız çoçuğu olduğu için sinirlenen de oydu kız çocuk olduğum için satılanda bendim. Değerli ama bir o kadar da değersizleştiren yüz binlerce kadından sadece bir diğeriydim.
Başka bir sokağa girdiğimizde, köşe başındaki sokak satıcısını görerek duraksadım elma şekeri satıyordu ve ağzımı sulandırmaya başlamıştı. Asrın'ı oraya çekiştirdim bir kaç kişi elma şekerini yiyerek konuşurken "şeker mi?" Dedi iğrenmiş görünüyordu "sen tatlı sevmezsin ki...
Ağzımda geveledim " ayıları da sevmiyordum ama işte..."
Duraksadı"sen bana ayı mı demek istiyorsun?'
"Yoo, istemiyorum bizzat diyorum."