Bu kitabı okurken depresyona girdim demişti bir Twitter kullanıcısı.Okuyunca adama hak vermemek elde değil . Çakılıp kaldığımız dünyamızda gün sayarken İlber Hoca bizim yaşımızda kimler ile arkadaşlık edip nereler gezmiş zamanında.
Tabi herşey bizim yaptıklarımız ve yapamadıklarımızın sonucu değil elbette.
Aslında eğitim kalitesinin de nasıl düştüğünü, imkanlarının azaldığını görebiliyoruz.Bizim küçükken bu yaşlarımız için hayalini kurduğumuz bir hayat örneği aslında.
Türkiye'de bir şeyler değişmeseydi bu derece yaşayacak olan kaç gencimiz daha vardı acaba diye de çok düşündüm.
Bunun dışında aslında iyi tavsiyeler barındıran güzel bir kitap.
Çok nasihat tarzı değil de daha çok sohpet şekilde geçti akıcı bir hali vardı.
Bizde kimse yerinden kıpırdamaz . Hâlbuki değişmeyi bileceksin.Konforundan vazgeçmeyi göze alacaksın.Kendi dünyanı yerinden oynayacaksın .Bir insanın bittiği an ,miskinliğe esir olduğu andır.