Tatil, dağlar, 12 yaşında Edgar var. Annesiyle takılıyo. Bi tane Baron diye çapkın bi tip geliyo. Herif direkt annesine kesik ama yolda Edgar'ı kullanıyo! Çocuğa kanka ayağı çekiyo ki anneyi düşürsün.
Bizim Edgar başta havalı sanıyo kendini, "büyüdüm" falan diye. Sonra bi bakıyo, her şey yalan dolan, bi sır dönüyo.
Sır? Annesi Baron'la gizli buluşuyo.
Çocuk? Görünce kafasına dank ediyo. Meğer yetişkinlik dediğin, o hayran olduğu dünya, full ikiyüzlülükmüş. Büyümenin bedeli buymuş: Kalbin yanması.
Kısaca: Zweig diyo ki, çocukluk biterken yanarsın.