erva
@minervab
if i didn't think, i'd be much happier
-Sylvia Plath
Şu anda okuduğu kitap
Toplumsal cinsiyet hakkında konuşmak kolay değil. Bu konu insanları huzursuz ediyor, bazen canlarını sıkıyor. Hem kadınlar hem erkekler toplumsal cinsiyet konusunda konuşmaya direnç gösteriyorlar veya toplumsal cinsiyet sorunlarını yok sayıyorlar. Çünkü düzeni değiştirmek her zaman rahatsız ediyor insanları.
Reklam
Kadın olduğum için değerimi kanıtlamak zorunda olduğumu biliyordum. Fazla feminen görünürsem ciddiye alınmayacağımdan korkuyordum. Parlak rujumu sürüp kadınsı bir etek giymek geliyordu içimden ama bunu yapmamaya karar verdim. Ciddi, erkeksi, çirkin bir takım giydim. Üzücü gerçek şu ki, iş dış görünüşe gelince erkekleri standart ve norm kabul ediyoruz. Çoğumuz, bir kadının ne kadar az feminen görünürse o kadar ciddiye alınacağını düşünüyoruz. İş toplantısına giden bir adam giydikleri yüzünden ciddiye alınmayacağını düşünmüyor, oysa bir kadın bunu düşünmek zorunda kalıyor.
Kızlara utancı öğretiyoruz. Bacaklarını kapat. Üstünü ört. Kadın olarak doğdukları için kendilerini sürekli suçlu hissetmelerine neden oluyoruz. Bu yüzden kızlarımız büyüdüklerinde arzularını dile getiremiyorlar. Kendilerini sansürlüyorlar. Ne düşündüklerini söyleyemiyorlar. Rol yapmayı bir sanata dönüştürdük.
Bir kadının feminist olmadığını iddia etmesi feminizmin gerekliliğini azaltmıyor sonuçta. Aksine, sorunun boyutlarını, patriyarkanın etkisinin nerelere uzandığını görmemizi sağlıyor.
Toplumsal cinsiyet söyleminde, kadınların ahlaki açıdan erkeklerden "daha iyi" olması gerektiği varsayılıyor bazen. Ama öyle değiller. Kadınlar da erkekler gibi insan. Kadının iyiliği de kötülüğü kadar normal.
Reklam