erva
@minervab
if i didn't think, i'd be much happier
-Sylvia Plath
Şu anda okuduğu kitap
8/10
1 saatte okudu
·Okunma: 16 Mart 2025 00:00
·2025 18. kitabı
Reklam
Kitap, yazarın bir arkadaşının yazara kızının olduğunu ve onu feminist yetiştirmek için ne yapması gerektiğiyle ilgili bir mektup yazması üzerine yazarın ona yazdığı cevapların derlenmiş ve genişletilmiş bir hâlini oluşturuyor. Yazar çoğunlukla kullanılan dil, davranışlar, çocuklara alınan oyuncaklar ve kıyafet renkleriyle bile çok küçük yaştan itibaren çocukların toplumsal cinsiyet kalıpları içerisinde büyütülmesine değiniyor. Erkek çocukları için olan oyuncaklar daha üretici ve aktiften kız çocukları için olan oyuncakların pasif ve sadece bebeklerden oluşmasının bile toplumsal rollerin çok küçük yaştan itibaren dayatılmasının etkisi olduğundan bahsediyor. Ayrıca yazar Nijeryalı olduğu için aynı zamanda ırkçılık konusunda da toplumda dezavantajlı konumda olarak nitelendirilen vatandaşlardan biri. Kitabın bir kısmında insanların hem ırkçılık hem cinsiyetçilik konusunu kabullenmesinin zor olmasından bahsederken kendi çevresi için ırkçılığın kolay kabul edildiği ama cinsiyetçilik için aynısının olmadığı, ona daha çok kanıt sunulmasının istendiğinden, bu yüzden cinsiyet ayrımının onu daha çok öfkelendirdiğinden bahsediyor. Aslında insanların empati duygusundan yoksun olduğu için cinsiyet eşitsizliğini kabullenememesinin çok büyük bir örneği bence bu. Feministlerin çoğunluğunu kadınlar oluşturuyor çünkü içinde yaşadığımız toplum ve roller bizi öfkelendiriyor ve feminist olmaya itiyor nasıl ki siyahiler ırkçılığın kötü bir şey olduğunu deneyimleriyle biliyorsa kadınlar da cinsiyet ayrımının kötü bir şey olduğunu biliyor.
Yazar bir bölümde arkadaşına birey olarak var olmasını, kendi hayatının da olması gerektiğini söylüyor. Çünkü çocuklar küçük yaşlarda ne görürlerse onu benimserler. Sadece ev ve aile çemberi içinde yaşayan bir anne ve çalışan bir babayla büyüdüklerinde
Bazı erkekler feminizm düşüncesi tarafından tehdit edildiklerini hissediyor. Bana kalırsa bu oğlan çocuklarının yetiştirilme tarzının tetiklediği özgüvensizlikten, erkeklerin olması gerektiğine inandıkları gibi "doğal olarak" hükmetmiyorlarsa öz saygılarının azalmasından kaynaklanıyor.
