Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
352
Basım Tarihi:
Ekim 2024
Yayınevi:
Yuzu Kitap
ISBN:
9786259508313
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir, iki, üç, dört ve beş.. Sayıyor ve şimdi Deborah’ı dinliyoruz: ne hissettiğinden çok ne hissetmesi gerektiğini düşünen, aynalardan uzak, yalnızlığıyla kalabalık bir genç kız Deborah.
Jung Jin olarak Seul’den Amerika’ya göçleriyle ve artık Deborah ismini kullanmaya başlamasıyla içinde günden güne açılan boşluğu anlamlandırmak zaman alıyor. Ve parça parça eksiliyor.
.
Arafta bir çizgi roman. Sade olduğu kadar çarpıcı. Deb JJ Lee kendini anlatıyor, Deborah’ı da Jung Jin’i de anlamamızı sağlıyor. Hikaye göçmenlik, güzellik standartları, kendini sevme, özşefkat, ebeveynlik gibi konulara temas ederken acıma beklemiyor okurdan. Kimseyi kötülemiyor, kimseyi göklere de çıkarmıyor.
Deborah pek çoğumuzun geçtiği çakıllı yollardan geçiyor. Çünkü farklı coğrafyalarda farklı biçimlerde de olsa büyüme sancıları çekiyoruz hepimiz, kimimiz yolunu buluyor, kimimiz kayboluyor.
.
Arafta’yı hem çizimleri hem hikayesiyle çok sevdim~
.
Tolga Yozcu çevirisiyle ~
Genç yetişkin türünde kitaplarla sektöre giriş yapan Yuzu’nun çıkış kitaplarından Arafta, bir grafik roman. Küçük yaşta Kore’den Amerika’ya taşınan ve çokça yer değiştiren Deborah’ın “arafta” kaldığı ve hissettiği hikayesini konu alıyor.
Deborah kendini ne Koreli ne Amerikalı hissediyor. Anadilini unutmuş, Kore’de fazlaca Amerikan gözüküyor. Amerika’da ise fazla Asyalı.
Deborah eminimki hepimizin ergenliğinden bir parça taşıyor. Son zamanlarda bana duyguları bu kadar derinden hissettiren, kalbimi paramparça eden ve beni boşluğa sürükleyen böyle bir kitap okuduğumu hiç hatırlamıyorum…
Anlatılanlar zaten hem yazar hem de çizerin yaşamındanmış, minik değişikliklerde bulunmuş.
Kendini yetersiz hisseden, sıkışmış hisseden, yalnız hisseden herkesin sesi, arkadaşı olabilecek çok çok çok başarılı bir kitap.
Ancak intihar teşebbüsü gibi tetikleyici ögelere sahip olduğunu not düşeyim.
Ben gözyaşları eşliğinde bitirdim ve bir süre kalbimden Deborah’ın hikayesinin ağırlığını atamadım. Sizlere de tavsiye ederim.
Ergen draması...??1000Kitap
Öncelikle bu kitap ya bana hitap etmedi yada kitlesi bu kitabı aşırı abarttı. Bence her ikisi. Sanırım ben Çinli ve ya Koreli yazar okumayı sevmiyorum. Bir kaç defa kitaplarına şans vermeyime rağmen maalesef sevemedim.
Bu kitap da yine bana aşırı anlamsız ve boş geldi. Çünkü sadece bir kızın lise döneminde zorbalanmasını okuyoruz. Sizce de çok klasik değil mi artık bu konular? Sıkıldık artık, biraz farklılık katın. İşte aile sorunları, okul zorbalığı, intihar falan filan bana göre klişe bir konu artık.
Birde incelemelerde kimse bahs etmemiş ama resimler için seçilen font ve renk aşırı kötü. Okurken gözüm kör oldu resmen. Çok göz yoran çizimler ve renkler var. Kitabı alırken bunuda göz önünde bulundurun derim.
Okumak isteyenlere keyifli okumalar>3
Yuzu kitaptan okuduğum 2. Kitap tek kelimeyle mükemmeldi !!
Deborah’ın hayatını dinliyoruz, birçok konuda zorluk yaşayan bir kişi, mükemmeliyetçi bir anneye sahip en çok annesinin ona karşı olan davranışlarına çok üzüldüm. Deborah küçük yaşta Koreden Amerikaya taşınmış, bundan önce birçok ülkeye de taşınmış ama biz kitapta Amerikaya taşındıktan sonrasını okuyoruz, kendini hiçbir yere ait hissedemeyen ( arafta) kalan bir karakter. Her bir kişinin hayatından bir parça bulabileceğini düşünüyorum, yoğun duygular hissediyorsunuz. Annesinin onu ilgisinin olmadığı kursa göndermesi,düşük not aldığında ki tepkisi, kendi bedenini beğenmeme durumu birçok yaşanılan durum anlatılıyor.
Çizgi roman tarzında tasarlanmış diyebilirim,bu anlatılanlar yazarın yaşamından biyografi de okuyorsunuz aynı zamanda, o yalnızlık,sıkışmışlık arafta kalma durumunu çok iyi hissettiriyor..
Not olarak belirtmem gerekiyor; Tetikleyici öğe kategorisinden İntihar teşebbüsü noktası var,bunu bilgilendiriyim.
ARAFTA - DEB. J. J. LEE
Genç kurgu kitaplarıyla yeni bir yayınevi olan Yuzu Kitap’ın ilk kitaplarından ‘Arafta’ yorumu ile geldim.
Öncelikle kitabımız bir çizgi roman ve çizimlerine bayıldığımı söylemek istiyorum.
Kitabımızın ana karakteri Deborah ve tam da kitabın ismiyle uyumlu bir iç dünyaya sahip kendisi. ‘Arafta’ bir genç kız o, kendini ne Koreli ne Amerikalı hisseden, herkes tarafından dışlanan, yalnız kalan bir kız.
Özellikle yeni bir yere taşınıp, okul ortamında zorluk çeken gençlerin hayatlarından parçalar taşıyor bu çizgi roman ve çizimleriyle Deborah’nın ruh hâli çok güzel yansıtılmış.
Benim kitapta en çok üzüldüğüm nokta, Deborah’nın annesiyle olan ilişkisiydi. Annesinin Deborah’a karşı gösterdiği tutum beni çok sinirlendirdi ve babasının da bu durum karşısında pasif kalması daha da üzdü.
Halbuki Deborah’yı anlayan bir anne olsaydı belki de Deborah bu süreci daha kolay atlatabilirdi.
Kolay atlatabilirdi diyorum çünkü Deborah intihara bile kalkıştı. Kitapta intihar girişimi de var, okuyacak olan kişilere ufak bir uyarı olsun.
Kitabı çok beğendim, bir iki saatte bitti zaten. Kendinle yüzleşmen ve kendini olduğu gibi kabul etmen konusunda güzel dersler veren bir kitaptı. Ben çok sevdim, tavsiyemdir.
Kendimizi bulmak, kaybolmayı göze almayı gerektirir.Duygu ve Düşünce
Lee’nin Arafta hikayesi, iki kültür arasında sıkışıp kalmanın insanın ruhunda nasıl derin izler bıraktığını ve toplumun dayattığı rollerin altında kendi sesimizi nasıl kaybettiğimizi bana yeniden düşündürdü. Sayfalarda ilerlerken, içimde bastırdığım, görmezden geldiğim yanlarımla yüzleştim; ait olma çabasıyla kendimi ne kadar yitirdiğimi hissettim.
Arafta, kim olduğumu bulmam için önce kendimle yüzleşmekten korkmamam gerektiğini, özgürlüğün aslında bu kabullenmenin içinde saklı olduğunu fısıldıyor.
Beni kalbimin en derinlerinden etkileyen bir çizgi romanla karşınızdayım bugün...
Genç bir kızın hayatına ve hayatta karşılaştığı zorluklara dair bir çizgi roman okumak isterseniz kesinlikle tavsiye edeceğim ilk üç kitaptan biri Arafta olur. Sanırım bu özelliği otobiyografik bir eser olmasından kaynaklanıyor.
Ana karakterimiz Deb'in başına gelenleri okuduğunuzda ergenlik yıllarınıza dönecek; hem arkadaşlarınızla hem de ailenizle yaşadığınız tartışmaları ve çevreniz tarafından kabul görme çabasını bir kez daha yaşayacaksınız.
Çizimler, kullanılan renk tonları, puntolar ve diğer detaylar gerçekten çok iyiydi. Sayfa tasarımına da bayıldım. Bence 8.5/10'luk iyi bir çizgi romandı.
Konusundan kısaca bahsetmek gerekirse, Koreli Amerikalı bir genç kızın önce Amerikan kültürüne alışma çabasını, kurduğu arkadaşlıkları ve arkadaşları tarafından uğradığı zorbalıkları okuyoruz. Bu bölümlerde gerçekten kendi lise yıllarımı ve kalbimi kıran arkadaşlıklarımı anımsadım. Bunun dışında Deb'in mükemmelliyetçi annesiyle olan mücadelesini okumak beni çok etkiledi. Bozuk anne-kız ilişkisinin genç bir kızın hayatına olan etkisini oldukça net bir şekilde görebiliyoruz kitapta.
Ayrıca oldukça samimi bir ekipten oluşan @yuzukitap ı ve yeni çıkaracağı kitapları yakın takibe aldığımı söylemek isterim. Bu türde çizgi romanlar okumayı seviyorsanız mutlaka bir şans verin derim. Yakında bu yayınevinden çıkan Dokuz yorumunu da sizlerle paylaşacağım
İşte bu çizgi romandan sizler için seçtiğim birkaç alıntı:
"Daha mı hassastım? Gerçeklikten daha mı kopuk hissediyordum? Ya da herkesten uzak. Göğsümde öyle bir ağırlık vardı ki nefes almakta zorlanıyordum. Bedenimi yiyip bitiren bir endişeye kapılmıştım."
"Çok acı çektiğini biliyorum. Ama bilmeni isterim ki bazen seni kurtaracak şey özür dilemek
AraftaÇizgi Roman
İsminden anlaşılacağı üzere arafta kalmış bir Koreli-Amerikan kızın hikâyesi bu. Onun içsel bir takım yüzleşmeleri ve etrafında yaşanan olaylar ekseninde şekillenmiş bir durum hikâyesi okuyoruz.
Konusunu bilmeden sadece kapağı çok hoşuma gitti diye sepete eklediğim bir çizgi romandı. Tabii bir de başlık. "Araf" kelimesi kendi başına bile tüm hikâyeyi özetleyecek güzel bir seçim olmuş.
Otobiyografik sayılan bu eserde baş karakterimiz Yung Jin 3 yaşında ailesiyle birlikte Amerika'ya taşınır ve bir asyalı olarak gördüğü zorbalıklar, ırkçı tavırlar, Kore'nin standart güzellik algıları ve baskıcı ebeveyn gibi sorunlarla yüzleşmek zorundadır. Ve tabii ki kuşkusuz arkadaşlık ilişkileri. Tüm bu saydıklarım bir çok eserin konusu olmuştur ama benim için bu çizgi romanı eşsiz kılan bu sıradanlıkları daha sıradan bir biçimde anlatması oldu. Deborah (Yung Jin'in Amerika'da kullandığı isim) karakteri bana fazlasıyla doğal geldi. Zaten tüm bu yaşanmışlıkların gerçek olması da buna bir etki yaratabilir fakat çizerin karakterin iç sıkıntılarını, bunalım ve çaresizliklerini, defalarca yetersiz hissetmelerini harika yansıtmış. Ben karakteri olabildiğince gerçek ve başarılı buldum.
Sevdiğim bir diğer şey ise Korece konuşulan kısımların çevirilmemiş olması çünkü Deborah da Korece bilmiyordur ve onun anlamadığı yerleri biz okurların da anlamaması aslında onun içinde bulunduğu durumun bunaltıcılığını ve çaresizliğini anlamıza yardımcı olur vaziyette.
Çoğu sıradan insanın da hayatında yaşamış olduğu, ait hissedememek, ailevi ve arkadaşlık sorunları, kendini bulma yolculuğu çok güzel anlatılmış. Sonunu bir tık daha uzun görmek isterdim ama bende bıraktığı his sebebiyle de anlatılan hikâyeye uygun buldum. Okumayı düşünen herkese, bir şanş verilmesi gerektiğini düşündüğüm bir eser))
Kendini farklı hissetme,büyüme sancıları,zorbalık aile ile yaşananlar.. Çok etkileyici bir hikaye.Okurken bazı yerlerde gözlerim doldu.Tek zorlandığım yeri çizimleri harika olmasına rağmen kitabın tamamında kullanılan tek renk fontuydu.Bu göz yorucuydu.
Kitabın içeriğine geçmeden önce monochrom bi renk paleti olması hoşuma gitti. Sanırım ergenlikte hayat eğer bir de depresif ataklar yaşadığınız da böyle gözüküyor. Okuması kolaydı ilginç bir şekilde. Ben daha ağır daha depresif bir şey beklemiştim. Bu aralar tükettiğim içeriklerde çok fazla göç eden ailelern iki kültüre de adapte olmayan çocukları temalı şey görüyorum. Bundan sonra da görücez gibi çünkü şimdinin genç yetişkinleri/yetişkinleri bunları daha çok yaşıyor. Kitap bana biraz tuhaf hissettirdi. Her şey yarım kalmış gibi. Bir odaktan ziyade kısa kısa anılar gibi evet bi akış var ama bu akış yazarın/çizerin o zamanları nasıl hatırladığıyla ilerlediği için sanırım o kadar da bir şeye odaklanamıyor. Mesela karakterimizin depresifliğini hiçbir şey yapmak istememesiyle veriyor ama o kadar hissettiriyor mu bence hayır. Belki de kendisi de hatırlamak istemedi. Önemli bi noktaya kadar travmalarının sebeplerinden biri olan anneyi çok da oralarda göremedik. Sanki kendisine yazar evet annen kötü şeyler yaptı ama unutma iyi şeyler de yaptı demek için kullanmış biraz bu kitabı. Annesini affetme süreci gibi. Derealizsyonu yaşadığı ve tanımladığı kısım çok gerçekti ve o ana kadar aslında bu kişinin bir ergenlik depresifliğinden ziyade gerçek bir atak ile uğraştığını gördük. Ama bu konuda bilgisi olmayan biri için derealizesyon yaşadığı ne kadar açıktı bilmiyorum ve sanki birden onu kendine kıyıma götürmüş gibi gelebilir. Dediğim gibi daha uzun ve daha o süreci paylaşımcı bi yerden ziyade anılarda kendini dışardan çok da tetiklenmeden nasıl gördüğünü ve annesiyle barışmak istediğini anlatan bir kitap günün sonunda. Ergenseniz bi okuyun derim.
Yazar Hakkında
Deb J.J. LeeYazar · 0 kitap
Brooklyn, New York'ta yaşayan trans nonbinary bir sanatıdır. Çalışmaları The New Yorker, The New York Times, NPR, Google, Radiolab ve daha birçok yerde yer almıştır. Zihinsel hastalıklar, travma ve zor ilişkiler üzerine yazdığı ödüllü otobiyografik çizgi romanı In Limbo (Arafta) ile tanınmaktadır.
