Bilirsiniz, konuşkan olmayan, gururlu, gözyaşlarını hep içe atan çocuklar, büyük bir keder karşısında ansızın kendilerini tutamaz, birdenbire boşanıverirler.
Başkalarının sırf kuru bir söz vermek saydıkları şey onun için sonuna kadar sürecek belki ağır, sevimsiz, ama vazgeçilmeyecek bir ödevdir; ödevini yaptığını duymak onun ruhunu besleyecektir,