mini.okur
@mini_okur_
33 okur puanı
Kasım 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Okuduklarıyla dönüşen, yaşadıklarıyla derinleşenlere…Duygu ve Düşünce
"Sizler daima böylesiniz. Ruhumuzu saran küçüklük duyguları içinde büyük değerlerimizi kaybedersiniz."
(Ahmet Hamdi Tanpınar- Saatleri ayarlama enstitüsü)
Bazı yaşam tecrübeleri vardır, altını çizdiğimiz satırlar bile onlara kifayetsiz kalır.
Kitaplar hayat yolculuğunda en güzel rehberdir ve okuyarak farkındalık kazanabilmek büyük bir şanstır. Ancak bilgiyi zırh gibi kuşanıp hayata üstten bakmak, beraberinde sınanmamışlığın kibrini getirir. Oysa yolun tozunu bizzat yutmak, yaşarken altı hayat tarafından çizilen en gerçek tecrübedir.
Tanpınar'ın işaret ettiği küçüklük duyguları, yolun tozunda kalmış insan çaresizliği çemberinde kalabiliyor bazen...
Tanpınar, Saatleri Ayarlama Enstitüsü kitabında insanî kusurlara hoşgörü penceresini aralarken, aynı zamanda küçüklük duygularına dikkat çekmesiyle okuru tuttuğu düşünce zeminini çok geniş tutuyor. Her duyguyu hiç çatışma yaratmadan bu kadar zarif kaleme alabilmek muazzam... Daha iyi bir kitapla karşılaşır mıyım bilmiyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Haklılığın sessiz yükü...Duygu ve Düşünce
Bundan on beş yıl kadar önce yaklaşık yirmi yıl, babamla birlikte küçük bir esnaflık yapmıştık. Yaşadığımız yer, ilçeye yakın ama kendi içinde canlı bir mahalleydi. Babamın girişimci ruhu, çevremize o zamanlar pek alışık olunmayan bir kolaylık getirmişti. Mahallemizle birlikte ilçeden ve yakın mahallelerden de beklediğimizden çok fazla insanla tanıştık o süreçte.
Benim için bu deneyim sadece bir iş değildi. Babam hiçbir zaman beni yük paylaşmak için yanında tutmadı; bana sorumluluk vermek, hayatı farklı bir yerden tanımamı sağlamak istedi. Bunu hep hissettirdi. Bu yüzden çoğu zaman kendi isteğimle o sürecin içinde oldum. Hatta zaman zaman işin yönetimini bile bilinçli şekilde bana bıraktığı olurdu.
O yıllarda fark etmeden bir şey daha öğrendim: insanları gözlemlemeyi. Kimine yakın hissettim, kimine mesafeli durdum. Karakterleri ayırt etmeyi erken yaşta öğrendim belki de.
Yıllar sonra, evlendikten ve yine aynı mahallede yaşamaya karar verdikten sonra, geçmişte sadece gözlemlediğim bazı şeyler içimde daha belirgin hale gelmeye başladı. İnsan, kendi hayatını kurarken birçok şeyi tolere edebiliyor. Ama ebeveyn olunca, aynı genişliği korumak her zaman mümkün olmuyor.
Çocuğumuzun eğitim hayatının kritik bir döneminde, uzun yıllardır çocuğumuz için bağ kurduğumuz bir aileyle ciddi bir gerilim yaşadık. Ebeveynliğe bakışımız çok farklıydı. Ben, her iletişimde incitmeden bildiklerimi paylaşmaya, doğru bulduklarımı da almaya çalıştım. Farklılıkların doğal olduğunu fısıldadım her zaman kendime.
Ama bazı durumlar vardı ki artık sadece farklılık olarak kalmıyordu. Görmezden gelinen şeyler, başka çocuklara zarar verecek noktaya gelmişti.
Bu süreçte okulun da sessiz kaldığı anlara şahit oldum. Yaşananlar karşısında okulda sesimi yükselttim. Her ne olursa olsun, karşıdaki bir
Bayraksızlar, bayraksızlar,
Yere düşse bayrak sızlar.
Nerden bilsin kıymetini,
Soysuz, sopsuz bayraksızlar!