Hücrelerime saplanıyor bu yokluk
Ellerim soğuk ve yabancı kendi bedenime
Gömüldükçe gömülüyor sıcaklığım
Sahiplenemiyorum yaşamın arzusunu
Tıpkı gençlik yıllarında gelen çocuksu ağlamalar gibi
Cennetten mi düşüyorum
Tekrar tekrar düşüyorum
Bana neden cehennemi veriyorsun
Tırnaklarımla iyiliği kazarken
Sallanıyorum uzun bir yolda
Korkutucu mu hayır
Gözlerine sarılmak kadar usul ve yıpratıcı
Tanrı diyor ki beni karıştırma bu işe
Evet diyorum Tanrım
Senin yüceliğinden korkan ruhum
Kendi kendine suçlanıyor sadece
Perdeler ruhumdan kalkacak olsa da
Bedenimi taşlıyor bu insanlar
Çek al onları üzerimden
Çünkü çok sıkıldım seslerinden
Büyük çığlıklarla dolu sevinçlerinden
Çek al onları üzerimden
Çünkü çok sıkıldım sessizliklerinden
Bana kayboldun diyorlar
yoksa doğru mu
Kaçıyor muyum onlardan
Suçlusu oldukları gerçekliğimden
Tanrıya sesleniş uzun bir serzenişten geçiyor
Aklımız evrenden yoksun kaldıkça acı çekiyoruz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sadece çıkıyorum yüksek basamakların gölgesine
Ayrı ayrı düşüyor gölgelerimiz
Saçların gülüyor
Ellerin titriyor
Kabusundan uyanmak korkutuyor insanlığı
Sahiplenilmiyor vazgeçilen ruhlar
Işığı telaffuz etmiyor gözlerin
Aklımda yarım duygular var
Hislerimizi büyütüp öldüren duygular var
kaybolmakta yaşıyorsun
farkındayım susuyorsun
pencereleri açmış üşüyorsun
gözlerimde büyüyüp
düşüncelerimde küçülüyorsun
yaşamın huzurunda hırçınlaşıyor
kaçayım derken düşüp kalıyorsun
ne zaman anlayacaksın
sen her zaman yok oluyorsun