Şeyda Şenel
@minvallog
Nisa Suresi
118- Allah şeytanı lanetlemiş, o da şöyle demişti: "Yemin ederim ki, kullarından belli bir pay alacağım."
119- "Ve mutlaka onları saptıracağım, herhalde onları boş kuruntulara sokacağım, onlara emredeceğim de hayvanların kulaklarını yaracaklar, onlara emredeceğim de Allah'ın yaratışını değiştirecekler!" Her kim Allah'ı bırakıp da şeytanı dost edinirse elbette o, apaçık bir ziyana uğramış olur.
(Bu ayete göre insan, hayvan ve bitki örtüsünün doğal yapısını değiştirmemek ekolojik ve biyolojik dengeyi bozmamak gerekir.)
Nisa Suresi
104- (Düşmanınız olan) toplumu izlemekte gevşeklik göstermeyin! Eğer siz acı çekiyorsanız şüphesiz sizin acı çektiğiniz gibi onlar da acı çekmektedirler. Üstelik siz, Allah'tan onların ümit edemeyecekleri şeyleri umuyorsunuz! Allah her şeyi bilir, tam hikmet sahibidir.
Al-i İmran Suresi
14- İnsanlara kadınlar, oğullar, yığın yığın biriktirilmiş altın ve gümüş, salma atlar, sağmal hayvanlar ve ekinler gibi aşırı sevgiyle bağlanılan şeyler çok süslü gösterilmiştir. Oysa bunlar dünya hayatının geçici nimetleridir. Asıl varılacak yerin (ebedi hayatın) bütün güzellikleri Allah katındadır.
15- De ki: "Size, bütün bunlardan daha hayırlısını bildireyim mi? Allah'tan sakınanlar için Rableri katında altlarından ırmaklar akan, içinde sürekli
kalacakları cennetler, tertemiz eşler ve Allah'ın hoşnutluğu vardır." Allah, o kulları çok iyi görür.
16- Onlar ki, "Ey Rabbimiz!" derler. "İman ettik, artık bizim günahlarımızı bağışla ve o ateş azabından koru bizleri!"
17- O sabredenleri, doğru olanları, hayra harcayanları ve seher vakitlerinde huzurda boyun büküp divan duranları, istiğfar edip yalvaranları.
[Hadiste şöyle buyurulur: "Allah Teâlâ her gece rahmetiyle dünya semasına iner, gecenin son üçte biri olunca şöyle seslenir. İsteyen yok mu? vereyim. Dua eden yok mu? duasını kabul edeyim!" (Buhâri, Teheccüd, 14; Müslim, Müsâfirin, 168-170)]
Âl-i İmran Suresi
47- Sana bu kitabı indiren O'dur. Onda bir kısım ayetler muhkem olup bunlar kitabın aslıdır. Diğer bir kısım da müteşabih ayetlerdir. Kalplerinde eğrilik olanlar, sırf fitne çıkarmak ve kendilerine göre yorum (te'vîl) yapmak için, ondaki müteşâbih ayetlerin peşine düşerler. Oysa onun te'vilini Allah'tan başka kimse bilmez. İlimde uzman olanlar “Biz buna inandık, hepsi Rabbimiz katındandır!" derler. Üstün akıllılardan başkası da derin düşünmez.
(Anlamı açık olan ve herkesçe anlaşılabilen ayetler muhkemdir. Kur'an'daki bütün emir ve yasaklar bu gruba girer.
Müteşâbih "benzer" anlamına gelir. Bunlar anlamı insanların tamamına veya birçoğuna kapalı olan ayetlerdir. Kıyametin kopma zamanı gibi ayetlerle, Kur'an'da bazı garip sözcükler ve sadece bilimde uzman olan bazı kişiler bilebildiği hususlar müşabihlerdendir.)