“gerçek dünyada insanlar, korkunç bir şey olduğunda üzüntünün, kaybın ve yürek sızısının 'zaman geçtikçe azalacağını' söylerler hep, ama bu doğru değildir. Acı ve kayıp daimidir ama hayatımız boyunca her an onları taşımak zorunda kalırsak dayanamayız. üzüntü bizi felce uğratır. o yüzden sonunda onu paketler ve bırakacak bir yer buluruz”
“kalabalığın ortasında sırtı dimdik yürümeye odaklanıyor, diğerlerinin onun her an yıkılacakmış, daha fazla üzülmeye mecali kalmamış gibi hissettiğini görmelerini istemiyor”