İkili münasibətlərdə bütün xoş hisslərin fonunda bir mühüm anlayış var ki, həm açar rolunu oynayır həm də qıfıl. Bu, fədakarlıqdır. Açar o mənada ki, insan öz fədakarlığı ilə yeni insanlar qazanır. Qıfıl o mənada ki, insan öz fədakarlığı ilə bir vaxtdan sonra həmin insanları itirir. Fədakarlıq - insanın öz varlığını başqasına hissə - hissə qurban verməsidir. İnsan bir də ayılır ki, onun özündən geriyə heç nə qalmayıb.
Hər insanın qarşısına onun üçün hər şeyi etməyə hazır olan bir şəxs mütləq çıxır və həmin insan mütləq o şəxsin qədrini bilmir: həyat belədir, başqa cür olmur.