dora ve amelya'yı daha okumadım ancak şunu söyleyebilirim ki aşeka aylema'dan çok daha iyiydi. aylema giriş kitabı olmasına rağmen o kadar çok sarmıştı ki aşeka'yı düşününce heyecanlanıyordum ve okumak için yerimde duramıyordum. daha heyecanlı, daha olaylı ve duygulu bir kitap aşeka. beklentilerimin hepsini karşıladı, fazlasını da karşıladı.
maya'nın içindeki gücü ve gücün uzandığı dalları okumak çok zevkliydi. dora'da bunun çok daha fazlasını okuyacağımı biliyorum ve sabırsızlanıyorum!! dora'dan tek büyük bir beklentim var, o da maya'nın herkese hükmetmesini istediğim. fetih dahil!!
aşeka'yı bu kadar sevmemin nedenlerinden biri de olay örgüsü değil de duygular olması. her an her duyguyu yaşadım, bazı yerlerde -yalan söylemeyeceğim neredeyse her yerde- maya ile birlikte kitabın içine girdim. duygular anieen değişirken uyum sağlamakta hiç zorlanmadım çünkü yaşananlar sanki kalbimde yaşanmış kadar güzel betimlenmişti.
bu inceleme bitince bir sürü alıntı atacağım, o kadar güzel yerler vardı ki bir an tüm kitabı çizeceğim sandım HATTA 2 KALEM BİTİRDİM
! ! ! ! ! SPOİLER ! ! ! ! !
öncelikle o balolardan bahsetmek istiyorum, gecenin hikayesi ve o mükemmel balolar. diğer kitaplarda umarım bunlar devam eder çünkü balolardaki çekişmeler çok hoşuma gidiyor, içim kıpır kıpır oluyor fetih ve ayaz
çekişmelerini okurken. ha bir de, dans et aşeka kısmı AAAAAAA HARİKAYDI
kraliçe riva ve fetih'in ilişkisinin nerelere dayandığını görmek isterdim. kafam çok karıştı kitapta, fetih maya'yı korumak uğruna kraliçe ile bu denli yakın ama ilk başta riva'nın gücü çok anlatıldı. son zamanlara doğru riva'nın gücü düştü ve hâlâ fetih'in riva ile olması bana garip geliyor.
ayrıca pamir'i kadar sevdim ki... çok güzel yazılmış bir karakter, rapunzel gibi hissettiriyor. gıcık riva'nın pamir'e