Mütefekkir
@mmutefekkir
17 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
İnsanlar genelde birini ikna etmek için daha çok konuşmaları, daha süslü kelimeler kullanmaları gerektiğini düşünürler ancak ikna etmek, sanılanın aksine karşı tarafı kelimelere boğmak değildir. Kitabın özünde de konuşmaktan ziyade anlamaya ve sabırla gözlemlemeye dayalı bir metodoloji var. Yani mesele sadece bir şeyi kabul ettirmek değil, o sürecin yönetimini tamamen ele almak.
Bundan daha önemlisi, başkasını yönetmeden önce insanın kendisini yönetmesi gerektiği. Kendi duygularını, tepkilerini ve sabrını kontrol edemeyen birinin başkası üzerinde bir etkisi olamayacağı üzerinde duruluyor. Hayata ve insan ilişkilerine daha geniş bir pencereden bakmak isteyenler için gerçekçi ve bağırmadan, zorlamadan, sadece insan doğasını iyi analiz ederek nasıl yol alınabileceğini gösteren, her devrin geçerli kurallarını anlatan bir eser. Önersem mi bilemedim, neticede bir strateji kitabı :)
Mütefekkir | 
İkna Sanatı | 
Guiguzi
Mütefekkir | İkna Sanatı | Guiguzi
Nihayet kitabı okuturcasına, doyurucu alıntılarını daha fazla paylaşmadan tahliline geçebildim :D Yazılarını beğenerek takip ettiğim ve zaman zaman paylaştığım namıdiğer Fosyolojik'in, kitaplarına da bir göz atmak istedim ve bu vesileyle Kafayı Yemeden Yaşama Sanatı’nı okudum.
İsminden dolayı ilk bakışta popüler kültürün sığ bir kişisel gelişim eseri izlenimini verse de aslında günümüz insanının giderek kronikleşen tükenmişlik hissine ve o bitmek bilmeyen bir şeylere yetişme cenderesine odaklanıyor. Kişilikten ilişkiye, kariyerden ebeveynliğe, dış görünüşten sosyal hayata kadar hemen her alanda karşımıza çıkan mükemmellik baskısını sorgularken başarı, hız ve verimlilik merkezli modern yaşam anlayışının insan psikolojisi üzerindeki tahribatını ele alıyor.
Açıkçası işlenen konular zamanında zaten üzerine düşündüğüm meselelerdi. Bu yüzden okurken bambaşka fikirlerle karşılaştığımı söyleyemem. Ancak yine de bazı düşüncelerimi tazelemesi, gözden kaçırdığım ayrıntıları fark ettirmesi, bildiğim şeyleri daha derli toplu bir çerçeveye oturtması açısından oldukça faydalı, akıcılık ve tanıdıklığıyla da keyifliydi.
Günümüzde birçok benzer eser insana yeni hedefler, yeni sorumluluklar ve yeni suçluluk duyguları yüklerken; Akgül zaman zaman durabilmenin, sınırlarını ve acziyetini kabul edebilmenin, her şeye yetişmeye çalışmamanın da varoluşsal bir hak olduğunu hatırlatıyor. Kafayı Yemeden Yaşama Sanatı, modern hayatın hızından ve bitmek bilmeyen beklentilerinden bunalmış pek çok kişinin kendinden bir şeyler bulabileceği, teslimiyeti değil ama sınırları kabul etmenin hafifliğini hissedeceği, üzerine düşünmeye değer bir okuma...
Mütefekkir | 
Kafayı Yemeden Yaşama Sanatı | 
Ezgi Akgül
Mütefekkir | Kafayı Yemeden Yaşama Sanatı | Ezgi Akgül
Ahmed Es-Seyyid, bu kitapta aslında bilgi kirliliğine karşı bir zihinsel ilkyardım çantası sunmuş gibi. Okurken yazarın derinlikli bir analiz yapmaktan ziyade, amacının sadece akıl karıştırıcı popüler şüpheleri hızlıca bertaraf etmek olduğunu fark edebilirsiniz.
Bu yüzden eser, zihni sonsuz ihtimallere açan bir anahtar değil de daha çok inancı ve kimliği korumak için örülmüş pratik bir el kitabı. Sonuç olarak, eleştirel düşünceyi kökten kavramak isteyen biri için bu içerik oldukça yüzeysel kalacaktır. Benim için de daha çok bir tekrar niteliğinde oldu.
Kitaptaki temel mesele, CERN’de gerçekleştirilen milyarlarca dolarlık deneylerin ve keşfedilen Higgs Bozonu’nun sadece fiziksel bir veri olarak kalmayıp varoluşun kökenine dair çok daha derin, felsefi ve teolojik bir tartışmayı tetiklemesi...
Yazarın asıl derdi ise bilimin "nasıl" sorusuyla ördüğü mekanizmayı, felsefenin "neden" sorusuyla taçlandırmak. Taslaman’a göre evrenin sadece var olması değil, aynı zamanda bizim zihnimiz tarafından çözülebilir, anlaşılır ve rasyonel bir yapıda olması tesadüf diyerek geçiştirilemeyecek kadar büyük bir anlam taşıyor. Tam da bu noktada, bilimsel verinin tıkandığı yerde felsefenin bir rehber olarak devreye girmesi gerektiğini hatırlatıyor.
Bu fikri temellendirirken Stephen Hawking gibi isimlerin yaklaşımlarını ve din ile bilimi birbirine düşüren "boşlukların tanrısı" gibi sığ argümanları da tek tek masaya yatırarak aslında bilimsel her ilerlemenin bizi evrenin gizliliği ve rasyonel yapısı üzerine yeniden düşünmeye davet ettiğini ifade ediyor.
Sonuç olarak bilimi inancın bir rakibi olarak değil, aksine evrendeki o muazzam akıl ve tasarımı anlamlandırmamıza yarayan bir araç olarak konumlandırarak okuru çok boyutlu bir tefekküre çağırıyor...
Kitabın yazılma hikâyesi bir lise sınıfındaki gençlerin, ebeveyn tutumlarından ve kendilerini dinlemeyen yetişkinlerden şikayet etmesiyle başlıyor...
Sarah'nın:
"Adil kurallar ve bize tanınan kararlar sayesinde kendimizi güvende hissediyoruz."
Kristi'nin:
"Ailemizin bizi ne kadar kızdırdığı önemli değil, onlara güvenmeye ihtiyacımız var."
ya da Jennnie'nin:
"Ailemin 'Ben senin yaşındayken... demesinden nefret ediyorum. Onlar asla gerçekten bizim yaşımızda olmadılar. Farklı bir zamanda büyüdüler. Bundan dolayı, onların ailelerinin onlara davrandığı gibi bize davranmamaları gerektiğine inanıyorum. Şimdiki dünya farklı, bunu görmeleri gerek ama göremiyorlar."
Demesine, yani sadece uzman görüşlerine dayanmak yerine doğrudan gençlerin dünyasına, o saf seslere de kulak vermiş olması kitabın en samimi ve fark yaratan noktası bence.
Yazarın amacı o çok konuşulan "ideal" kavramını; ulaşılması imkânsız bir kusursuzluktan çıkarıp çocukların kendi hayatlarının sorumluluğunu sırtlanabilecekleri güvenli bir liman inşa etme pratiğine dönüştürme ve geleneksel, baskıcı, çoğu zaman tepkisel olan o eski usul disiplin anlayışını bir kenara itip yerine çocuğun gelişimsel evrelerine saygı duyan, empatiyle örülmüş ama sınırları da bir o kadar berrak bir yapı oluşturmak gibi duruyor.
Kendi diğer okumalarımı ve pedagojik gözlemlerimi de işin içine kattığımda, Wooding’in sunduğu yöntemlerin sadece kâğıt üzerinde kalmadığını, aile içi dinamikleri iyileştiren, işlevsel ve etkili çözümler ürettiğini söyleyebilirim.
