Bir hayat kasırgası içinde ömür geçirenler, bir gölgelikte dinlenmek için vakit bulamayanlar, tehlikelerle arkadaş olanlar geçici huzura kavuşunca kendi gönülleriyle hesaplaşır, geçmişi hatırlarlar. O zaman her şeyin ölçüsü büyür ve güzelleşir. Mazide kalan insanlar kusurlarından ve suçlarından sıyrılmıştır. O bir arkadaşsa daha vefalı, sevgiliyse daha çekici, bir anaysa daha şefkatli olur. Hatta böyle dakikalarda insan düşmanını bile bağışlamaya hazırdır.