Tek bildiğim, Dolores’in yanında kendimi yeryüzünün en mutlu adamı olarak duyduğumdu. Mutluluk bu olmalıydı; insanların birbirlerine ufak tefek ve hoş şeyler anlatması.
Boş yere hayatımızın farklı olmasını diliyor, kendimizi başkalarıyla ve kendimizin farklı versiyonlarıyla karşılaştırıp duruyoruz ama gerçekte çoğu hayat bir yere kadar iyi ve bir yere kadar kötü.