Evren zaman şemasında ne kadar küçük olsak da her birimiz bütün tekeri döndürmeye devam eden küçük mekanizmalarız. Peki hayatımızın tekerindeki kuvvetle ne yapacağız ? Aynı kayıp ve pişmanlık pistonunu ittirmeye devam mı edeceğiz? Geçmişin bütün acılarını tekrar tekrar canlandıracak mıyız? Kendi terk edilişimizin sonucu olarak biz de sevdiklerimizi terk mi edeceğiz? Çocuklarımıza bizim kayıplarımızın hesabını mı ödeteceğiz? Yoksa bildiklerimizin en iyi kısımlarını alıp hayatımızın tarlasında yeni bir ekinin büyümesine izin mi vereceğiz?
Öfke ne kadar tüketici olsa da en önemli duygu değildir .Sadece daha derin bir duygunun dış köşesi dışarı taşan ince bir katmanıdır. Öfke maskesi takan asıl duygu da genellikle korkudur. Aynı anda sevgi ve korku hissedemezsin.