"acısıyla yüzleşeceğini... ona katlanmayı öğreneceğini umut ediyordum." usta,
celaena'ya kederle gülümsedi. "acıya katlanmayı öğrenirsen ne olursa olsun ayakta kalabilirsin. bazı insanlar acılarına sarılmayı öğrenir... acılarını sevmeyi. bazıları acılarını kederle boğarak ya da unutarak katlanır. kimi acısını öfkeye dönüştürür. ama ansel acısının nefrete dönüşmesine, sonunda bambaşka biri halini alana dek onu tüketmesine izin verdi, böyle birine dönüşmeyi istediğini hiç sanmıyorum."