Terkedilmenin yarattığı soğuğu,parmaklıkları ve yalnızlığı sık sık aklına getirirsen , her seferinde içinin derinliklerinden sana , ‘Görüyor musun ? Gene de yaşam böyle işte.’ diyecektir bu deneyim.
ama gömülü bir yalanın iğrenç kokusunun nasıl suçlunun peşine düştüğünü, her şeyin içine sinip küf ve kokuşma yaratıncaya değin suçlunun soluduğu havayı kapladığını da iyi biliyordu.
Ve biz korkuya kapıldık,çünkü bir gün.. ‘iyileşmek’ ve dünyaya katılmak zorunda kalabiliriz; çünkü bir gün bize o kapıları açabilirler,şeye açılan kapıları…dünyaya.