Kübra
@monopagess
İnstagram - monopagess
Şu anda okuduğu kitap
İnsan, en çok da sarılacak bir kucak bulamadığı gün büyüdüğünü anlıyordu. Kendi yaşlarını silmek zorunda kaldığında büyüyordu.
Insan korktuğu zaman gerçek yüzünü ortaya çıkarırdı. Korktuğu zaman savaşır ve gerçek duygularıyla hareket ederdi. Önce korktukları şeyle savaşırlardı, eğer galip gelemezlerse diz çökmeyi ve sığınmayı seçerlerdi.
Neden bir insanın ölümüne duyulan ilgi, hayattayken ona verilen sevgiden daha fazla olurdu ki? İnsanları ölmeden önce sevmeyi becerebilmeliydik oysa...
Yaşamaktan vazgeçmek için sadece delirmek mi gerekiyordu?
İnsan her daim sahip olamadığı hayatlara imrenir, onların hayatlarına sahip olabilmeyi dilerdi. Insanlar, ne dilediğine dikkat etseler iyi ederlerdi çünkü hiçbir şey göründüğü gibi değildi.