Bence sen bir seçim yaptın. Evini yeniden kurabilirdin. Ama sen yola çıkmayı seçtin.
Kendine güven. Bu kararı verdiysen belki de bir evden daha değerli bir şey bulacaksındır.
Üzülme, dedi küçük parlak kurbağa. Bu anıları kalbinin bir köşesinde saklamalı ve onları hatırladıkça sevinmelisin.
Suzanne sıcak bir kayanın üzerine uzandı ve arkadaşlarının şarkılarını dinledi. Bu akşamın da kalbindeki diğer güzel anıların arasına katılacağını düşündü.
"... her türlü sorumluluktan azade hissetmeme yarayan mazeretler ve hayatın bana borçlu olduğu duygusu sona ermişti. Artık birdenbire mazeretim kalmamıştı:..."