“Özlemek,ne uzun bir mesafe” diyor Cahit Zarifoğlu. Bir cümlelilik iç çekişe sığan, ömürlük bir direniş bu. Mesafeden ürkmeden yürümenin erdemi. Kavuşmak pazarlığıyla değil, yüreğini yırtan bir özlemekle yürümek sadece…İnsan varamadığı halde inatla yürüdüğü yollardan ibarettir.
Hayat, olduramadığımız durumlarla öldüremediğimiz duygular arasında yaşadığımız çarpışmaların, her yenilgiye rağmen vazgeçmediğimiz ayakta kalma çabalarının ardından elimize ne kalıyorsa odur.