Berkay Erevikli
@moonlight_80
İn omnibus requiem quaesivi, et nusquam inveni nisi in angulo cum libro [Her şeyde huzur aradım ama hiçbir yerde bulamadım. Bir kitapla çekildiğim köşeden başka.] SENECA
Şu anda okuduğu kitap
Kendi çocuklarının "üstünlerin" evcil köpek ve kedileri kadar bile beslenemediğini bilir ama komşularına blöf yapıp kendini nasıl olduğunu kimsenin bilmediği bir şekilde idare ediyormuş gibi gösterir, yoksulluğunu sanki bir suçmuş gibi başkalarından saklar.
Reklam
...Onlar insan kardeşlerinin cehaletinden ya da aptallığından faydalanarak Nasıralı Fakir Marangozun, yaşarken başını koyacak doğru düzgün bir yastık bile bulamayan, o Yoksulların Babası'nın "takipçileri" ve "hizmetçileri"ymiş gibi rol yapan ve böylece hayatlarını hiç alın teri dökmeden kazanan büyük sahtekârlar ordusunun mensuplarıydı.
Ama belki de bedenin ölümü her şeyin sonu demek değildi. Acaba gerçekten bir tür Tanrı var olabilir miydi? Eğer olsaydı bile, elinden sadece bunun gibi bir dünya yaratmak gelen ve kullarının mutsuzluğuna bu kadar kayıtsızca kulak tıkayan birinin, çoğu insanın var olduğuna inandığı bir "öteki" cehennemi de tasarlayıp yarattığına inanmak mantıksız olurdu.
...İşçinin sadece verimli bir para üretme makinesi olması yetmez; ayrıca efendilerinin sadık bir hizmetkârı da olmak zorundadır...
...Şaşırtıcıydı çünkü hayati gereksinimlerin ve hayatı kolaylaştıran ürünlerin üretiminde kendi paylarına düşenden de fazlasını yaptıklarını bildikleri halde, üretilmesine katkıda bulundukları o güzelim mallardan emekleri karşılığında kendi paylarına düşeni almaları gerektiğini hiç düşünmüyorlardı! Tiksinti vericiydi çünkü çocuklarının aynı aşağılamaya, ağır işlere ve mahrumiyete mahkûm edildiğini bildikleri halde, hayatlarını güzelleştirecek yeni bir düzenin kurulmasına yardım etmeyi reddediyorlardı. Pek çoğu, kendilerinin pekâlâ yaşayıp gittiği bu düzenin çocukları için de uygun olduğunu düşünüyordu.
Reklam