İrem GÜNAY
@moonroza
“HERKES AY GİBİDİR VE HERKESİN HİÇ KİMSEYE GÖSTERMEDİĞİ KARANLIK BİR TARAFI VARDIR”
Meslek sahibi olmaya çalışıyor.
Kendi içinde yaşıyor.
Elazığ, 18 Ağustos
36 okur puanıEkim 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Durağan saçmalıklar hayatımızda boy gösterdikçe süregelen tavırlarımızı şiddetlendirmiştik sadece. Ben duyarlaştıkça, o gamsızlaşmıştı.. Benim canım acıdıkça, o acısını terk etmiş, anılarına koşmuştu. Ben kaçar olmuştum anmaktan, anımsamaktan...
Sayfa 199
Reklam
Şimdi hüzün yüklüyüm. Şimdi... gözleri var hüznümün... Hüzün, anılar labirenti...Bakışlarını kaçıramayan karaltı cebinden sigarasını çıkarıp uzatıyor paketi. Bir tane alıp yakıyorum. Karşılıklı sigara içiyoruz.. tek sevdiğim insanla! İnsan olmayan eski sevgilimle!
Sayfa 198
Ankara'da
Şehirde kayboldum ben. Şehir içinde parçaladı beni.. Şehir etken değildi aslında. Ben.. Şehrin içinde parçalandım yalnızca. İstanbul'da kaybetmedim ben. Ankara'da kaybetmiştim. Ben de Ankara'ya yenilmiştim...Nicesi gibi!
Sayfa 197
Anıları yaşamayı değil de, sadece anımsayıp geçmeyi istediğinden, birlikte olacağı bedenlerin 'RUHSUZ' olmasını diliyordu.
Sayfa 189
Aslında bir erkek daha çok isterdi ait olmayı, kendine yuva bulmayı, bir kadın bedenine sokulmayı en çok da ana rahmine dönmeyi!
Sayfa 187
Reklam