İrem GÜNAY
@moonroza
“HERKES AY GİBİDİR VE HERKESİN HİÇ KİMSEYE GÖSTERMEDİĞİ KARANLIK BİR TARAFI VARDIR”
Meslek sahibi olmaya çalışıyor.
Kendi içinde yaşıyor.
Elazığ, 18 Ağustos
36 okur puanıEkim 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gönüllü hemşire olarak çalıştığımı söylemiştim. Ellerim kaç kez,ölmek üzere olan Filistinli çocukların kanlarıyla doldu. Bizim çocuklarımız helikopter seslerinden, tank seslerinden anlar oldu. Kurşun atıldığı zaman, silah sesinden bile markasını söyleyebilir hale geldiler. Gelecek umutları yok... Bırakın büyüyünce ne olmak istediklerini, yarın ne olacağını bile bilmiyorlar. Evlerinin gece yarısı basılmasına, silahlı israil askerlerinin ağabeylerini, ablalarını, babalarını götürmelerine, annelerinin dipçik darbeleriyle yerlere yıkılmalarına tanıklık ettiler.
Sayfa 122
Nadya, pireli olup olmadığını hiç düşünmediği bu kediyi ceketinin altına sokarken bir yandan da ona, "Canım benim, acıttı mı canını..." diye avutucu sözler söylemişti. Kediyi severken, az önce kuyrukta olan, kucağında kırık bacaklı oğlunu taşıyan Filistinli babanın bakışlarını üzerinde hissetmişti. Adam muhtemelen "Bir kedi kadar bile kıymetimiz yok." diye düşünmüştü. Askerler, bütün yalvarmalarına rağmen bırakmamışlardı adamı. Nadya, "Özür dilerim." dercesine bakmıştı ter içindeki adama..."Özür dilerim..."
Sayfa 67