Tanrı’nın bile seni kurtaramayacağı bir yere gitmenin korkunçluğunu düşün. Bir bakıma namuslu bir seçim yapabilme talihini yitirmiş olmakla , “iyiliği” yeğlemiş oluyorsun.
Tanrı'nın istediği iyilik mi yoksa iyiliği seçebilme şansına sahip olabilmek mi? Kötülüğü seçen biri gerçekten iyiliğe zorlanan birinden daha mı geçerli tanrının gözünde?