• Yitirilmiş kentlerde bıraktığım kendimi aramam bunca yıl sonra, sonra aranılacak bir ben daha bırakarak kentin kapılarından çıkmam....bulmak, yitirmekten büyük... yitirmem nakkaş olduğumda...bulmam nakkaşlığımdan.
  • Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Gökyüzünde bir çapak gibi duruyorken güneþ

    Evlerde oturmak bana göre deðil

    Elimde pergeller, gönyeler, iletkiler

    Bir gülün hacmini ölçmeye kalktým

    Yanýldýðým kesin

    Yenildiðim belli deðil

    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Bütün þiirlerimi odanýn duvarýna astým

    Aðzým kurudu tükürmekten

    Ömrümü cm2'lere böldüm de bir türlü anýlarýmý yazamadým



    Sarý peruka takmýþ bir acý

    Sokaklarda sürtüyor boyuna, barlarda benim adýma beþ tek bir duble konuþuyor

    Ancak ölümle diyor, ancak ölümle saðalýr yara

    Cebimde jeton var, uluslararasý



    Sylvia Plath'ý arýyorum, mezarýnda buluyorum konyaðýný yudumlarken

    Bana daha bir incelmiþ, ne bileyim daha bir güzelleþmiþ gibi geliyor

    Thank you very much! diyorum ve jetonumun soluðu tükeniyor

    Cüzdanýmda mor bir biletten baþka bir þey yok

    Gecenin son otobüsü çoktan gitti

    Durdum ardýndan baktým

    Güneþi sabah sabah burnunu karýþtýrýrken yakaladým

    Ay aðlýyordu ve bilmem kaç milyonuncu kez öldüðünü sanýyordu

    Parkta çükünden su fýþkýran o tuhaf melek heykelinin önünde yüzümü yýkadým

    Kar yaðýyordu usul usul

    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Paltomun yakasýný bir daha kaldýrdým, atgözlüðü gibi

    Yalnýzca önümü görmek istiyorum artýk



    Kýzýlay'dan Ulus'a doðru yürürken yolda Pink Floyd için üç þarký sözü yazdým

    Küllerini suyla yoðurup bir hamur yapmak istedimse de boþuna

    Doymadý karným

    Radikal takýlýyorum son günlerde

    Ultra-yalnýzlýk sokaðýndan geçtiðimden beri

    Dün annemin aynasýna bir boyunbaðý astým

    Ve üstüne yapýþtýrdým on yýl önceki resmimi

    Bu kadar bendeki nostalji

    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Ýpsizin biriyim, doðru

    Kendime oniki formalýk kara bir defter aldým

    Oturdum sarý þiirler yazdým

    Artýk bana kim inanýr

    Güneþ ve ay yerli yerinde duruyorken

    Ve ben sonsuza dek kova burcunun çocuðu

    Sanki bir yaðmur yaðsa oluklardan gök boþanýr

    Yüzüme öyle dönüp dönüp bakma

    Bana artýk herþey yakýþýr

    Terzim dünya çünkü, o ki kimlere neleri yakýþtýrdý

    günlerini ölüme teðelledi

    ölümlerini unutuþa kopçaladý



    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Duymak istemiyorum artýk tek sözcük bile

    Niye ben, neden, böyle mi olmalýydý

    Aklýmý her hafta temizleyiciye vermek

    Aç karnýna yuvarlamak binlerce birayý

    Niye ellerim ceplerimde hala

    Niye bir yumruk durumunda deðil

    Dünyada bir tek insanýn bile

    Kuracaðý bir þeyler vardýr

    Hayýr yaþam hayýr ölüm hayýr su hayýr toprak

    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Çok mürekkep yaladým

    ama tükürüyorum burada hepsini



    Bütün sözcüklerini

    Okuduðum kitaplarýn

    Yazdýklarýmýnsa arasýndan bilmem ne kalýr

    Aynalarda her sabah her sabah

    O cam kýrýklarýndan oluþmuþ yüzü görmekten býktým

    Hiç deðilse eliþi kaðýtlarým olsaydý

    Ýpsiz uçurtmalarým

    Göðe fýrlatýlan bir naylon tabak gibiyim

    Ve kendi kollarýma atýlýyorum her keresinde

    Hayýr yalnýzlýk hayýr kimsesizlik hayýr sýla hayýr gurbet

    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Gezinip dururum yýllardýr

    Koltuðumun altýnda

    Radarlardan kurtulmuþ üç beþ kitap

    Ýyi demlenmemiþ bir çay gibi kaldým

    Kýrdým dolduðum tüm fincanlarý

    Bana iyilik edenlerin yüzüne tükürdüm

    Ve sevdim düþmanlarýmý

    (Atýlan güller solar, geride hep taþlar kalýr)

    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Ne saptan yanayým þimdi ne de baltadan

    Kýrdýðým ceviz sayýsý kýrký geçmedi daha

    Ama hiç deðilse az kaldý

    Hele bir geçsin

    Olurum iyi bir aile babasý

    Hayýr akþam hayýr yol hayýr otobüs hayýr ev

    Hayýr hayýr hayýr hayýr



    Ölüm ki ancak bir baþka ölümle yýkanýr

    Teneþirler bu yüzden hep beyaz kalýr

    Kandan, pýhtýlaþmýþ kandan bir anýt yükseliyor önümde

    Gece artýk bütün günü içeriyor

    Ve ben umutsuzluk hakkýmý elimde tutmak için

    Bir sürü saçmalýk yapýyorum

    Bay garson, sizden özür diliyorum

    Dmek saat 0.2, demek ki servis çoktan kapandý

    Bahþiþin güneþ olsun iyi mi

    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Toprakta yaralar açýyor her damla yaðmur

    Kovulacak bir kapý daha bulmak için

    Yangýn merdivenlerine týrmanýyorum ben

    Annem niye böyle uzakta oturuyor

    Ve otobüsler niye bu kadar erken

    Geçip gidiyorlar ufkumdan

    Þöförleri ölü, yolcularý uykusuz

    Her gece oniki kilometre yürüyorum

    Köstekli saatimi rehin býraktýðým için

    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Kardeþler, bu dünya bana göre deðil

    Kötü basýlmýþ bir kitap gibiyim

    Çamur duygusu veriyorum okuyana

    Elimde bir gümüþ zincir

    Alnýmda bir derin leke

    Kar mý yaðmur mu ne yaðdýðýný bilmediðim bir gecede

    Ey hayat, seni sevdiðim için özür diliyorum

    Duruyorum önünde, düðmelerim ilikli, aklýmýn ipleri çözük



    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Yazmak umurumda bile deðil

    Okumak da bir rastlantýdýr artýk

    Annem üzümlü kek yapýyor mutfaðýnda

    Karým akvaryumdaki balýklarla oynuyor

    Okul-aile birliðinden gelen bir yazýyý okuyorum bense

    Çiçekler bile sulanmaktan býktýlar

    Ellerim titriyor, neden bilmem

    Belaný mý arýyorsun be adam!

    Böyle diyor kimi görsem

    Ne yapsam yaðmurdan kaçýrýlmýþ bir þemsiye kadar saçma kalýyorum þu dünyada

    Bütün insanlar tutuklanýr sanýyorum

    Ellerimi göðsümde kavþtursam

    Güneþi masturbasyon yaparken yakalýyorum o an

    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Ey hayat

    Baþýmda lacivert berem

    Önümde konyak durur

    Beni oðlum, beni oðlum diye

    Saracaksýn ne zaman

    Radikal bir çiçeðim ancak kendi saksýsýnda açan



    Annesini seven

    Oðlunun okul taksitlerini ödemeye hazýrlanan

    Karýsýný ancak barýþýrken görebilen

    Böyleyim, sulak toprakta gövermeyen tek ekin

    Bilmem bir yerde durur muyum, durulur muyum

    Alnýma dövülürse kara bir yalnýzlýk gibi ölüm

    Arkamdan üç kulfallahi bir enam okunsun

    Sonra naaþým Tekel kibritiyle yakýlsýn

    Nasýlsa gözyaþlarý söndürür

    Hayýr hayýr hayýr hayýr

    Býrakmayýn, beni ölüm götürür...
  • Yitirilmiş kentlerde bıraktığım kendimi aramam bunca yıl sonra, sonra aranılacak bir ben daha bırakarak kentin kapılarından çıkmam....bulmak, yitirmekten büyük... yitirmem nakkaş olduğumda...bulmam nakkaşlığımdan.
  • Ruhumun gerçeğini bedenimin, bedenimin gerçeğini ruhumun taşıyamadığını anladım ansızın.
  • Bunları da ben yazmışım. İşte henüz hiçbir yere yerleştiremediğim şu bir sürü deftere yazıp da oradan temize çekmişim. Şu elimle, şu parmaklarımla, şu kalemimle dizmişim hurufatı. Her harfi aşinaymış bana. Hepsini üst üste koyuyorum. Şurada Nun Masalları'nın prova baskısı. Formaları birbirine henüz tutturulmamış bile. Kapağındaki iç içe açılan kapılardan geçerek, nerelere gidip de geri dönmüşüm? Şurada Şair Nigar Hanım. Beni bir Ramazan Bayramı'nın son günü dünyaya getirip kendisi de bir başka Ramazan Bayramı son gün bu dünyadan göçen annemin, hasta yatağında, okumaya başlayıp da ancak elli dördüncü sahifeye kadar gelebildiği kitap. Elli dördüncü sahife biliyorum, çünkü elceğiziyle koyduğu işaret kâğıdı hâlâ yerinde duruyor.

    Ah annem! Mavi Lale'nin yitiğine, Mor Mürekkep'in dağılmışlığına bakıyorum. İsimle Ateş'in yeni kapağına, nefti gölgeli o meşum karanlığa değil de bir filbahri tutuşmasındaki şenlikli yangına bakıyorum. Önünde çakılıp kaldığım Cümle Kapısı'nın basamaklarına bakıyorum. Cam Irmağı Taş Gemi, yüzebileceğini biliyorum. Bütün bu isimler, bu resimler benden çıkalı ne kadar zaman ne kadar hayat geçmiş? Sanki benim değillermiş. Neyin telâşı bu bendeki? Söz kimin? Niye ki? İsmim bana çok iğreti geliyor. Bütün bu kitapların sırtını, isim satırını duvara doğru çeviriyorum usulca. Ben, demekten utanıyorum.
    Nazan Bekiroğlu
    Sayfa 229 - 8. Baskı, Mart 2016
  • Sabahı bekleyen bir hasta kadar sabırlı ve sabahı bekleyen bir hastanın refakatçisi kadar ıstıraplı.

    Mor Mürekkep,
  • ... Onun için çizip dururuz altını okuduğumuz satırların, bizden sonra okuyacaklara bir sesleniş:
    Bak senin için çizdim altını şu satırların. Bak!