Yevgeni, canım benim, sevgilim, ne olur birlikte yaşayalım... zamanımız geçiyor, genç değiliz artık, hiç değilse ömrümüzün son deminde gizlisiz saklısız, yalansız yaşayalım...
Benim içimdeyse sanki çok, çok eskiden doğmuşum gibi bir duygu var... Hayatımı, bitmez tükenmez kuyruğu olan bir elbise gibi sürüklüyorum sırtımda... Çoğu kez de hiç yaşama isteği olmuyor içimde.