Eylem
@morbahar
Belli bir duyarlılık derecesinden itibaren her şey kedere dönüşür; en başta da mutluluk. Verdiğimiz ya da aldığımız şeyler bahtsızlığımızı artırmaktan başka işe yaramaz. Hayat ağacı zarar gördü; meyveleri çürük.
İlk atamızdan zehirli bir bahçe miras kaldı bize.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaşamak, hayatın çaresinden çılgınca kaçmaktır; Kendini kabullenmiş bir hastalıktır hayat.
İnsanlar arasındaki ilişkileri mümkün kılan alçaklıklar arasında en dayanıksızı dostluk kalır. Eksiksiz samimiyet ancak manastırla ya da cinayetle bağdaşır.
Yeryüzünden kopmadan önce güneşten koptun; senin gezegenindir Gece.
Zaten kadın bizim zaman içindeki mezarımız değil midir?