Eyüp Yıldız

Eyüp Yıldız
Hiç bir şeyin garantisi yoktur…
Ankara
İstanbul
1 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Ya cehenneme gitmek istiyorsa?
Duygu ve Düşünce
Reklam
A veces simplemente todo se te va de las manos.
Soy una persona de 20 años que no tuvo una infancia muy buena y tiene problemas de ira. Soy alguien que necesita amor y se apega muy rápido a las personas. Hoy voy a contar la relación que tuve con una mujer. Esa relación terminó hoy y siento que me he hecho un poco más maduro. En febrero conocí a una mujer por internet. Era extranjera y hablaba español. Ya sabes, existe el concepto de que “la belleza es subjetiva”. Tal vez para ti no era hermosa, pero para mí era la mujer más hermosa del mundo. Durante semanas hablamos, nos conocimos y también le hablé de mí. Había una fuerte conexión entre nosotros. Nunca le pregunté su edad porque sabía que era mayor que yo y tenía miedo de que se fuera. Era solo alguien que conocí por internet… Un día le pregunté su edad. Me dijo que tenía 35 años. Por un momento pensé: “¿debería mentir y decir que tengo 28 o 29?” pero luego pensé: “si esta relación va a funcionar, no quiero que sea con mentiras”, así que le dije que tenía 20 años. En ese momento ambos nos quedamos en silencio, sin saber qué decir. Ella me dijo que esta relación no funcionaría. Insistí, pero ese día estaba seguro de que todo terminaría. Sin embargo, logré que cambiara de opinión. Ella ya había estado casada antes y era muy experimentada. Siempre me preguntaba: “¿seguirás amándome cuando envejezca?” y yo le respondía: “para siempre”. Ella siempre decía “te creo”, pero estaba seguro de que en el fondo no lo hacía. Porque si yo estuviera en su lugar, probablemente sentiría lo mismo. Esta mujer vivía en Chile. Había una diferencia de al menos 16 horas en avión entre nosotros, pero nada de eso me importaba. Con el tiempo empecé a hacer planes. Busqué cursos de español para ir a Chile, encontré certificaciones para poder trabajar allí. Mi único objetivo era ir
Bazen elinden kayıp gider her şey...
Ben çocukluğu pek iyi geçmemiş, öfke problemleri olan 20 yaşında bir insanım. Sevgiye aç, çok çabuk birilerine bağlanan biriyim. Bugün bir kadın ile aramda olan ilişkiyi anlatacağım. O ilişki bugün son buldu ve kendimi bir adım daha olgunlaştırdım. Şubat ayında internet üzerinden bir kadın ile tanıştım. Kadın yabancıydı ve İspanyolca konuşuyordu. Hani “güzellik görecelidir” diye bir kavram vardır ya, belki size göre güzel olmayabilir ama bana göre dünyanın en güzel kadınıydı o kişi. Haftalarca onunla konuştum, onu tanıdım, kendimi tanıttım. Aramızda güçlü bir samimiyet oluşmuştu. Yaşını hiç sormamıştım çünkü benden büyük olduğunu biliyordum ve gitmesinden korkuyordum. Sadece internet üzerinden tanıştığım bir kişi… Bir gün ona yaşını sordum. 35 yaşında olduğunu söyledi. Bir an “yalan söyleyip kendimi 28-29 yaşında gibi mi göstersem?” dedim ama sonra “bu ilişki eğer olacaksa yalanlarla devam etmesini istemiyorum” dedim ve 20 yaşında olduğumu söyledim. O an ikimiz de duraksadık, ne diyeceğimizi bilemedik. O bana “bu ilişki yürümez” dedi. Ben ısrar ettim ama o gün her şeyin biteceğinden emindim. Ama bir anda fikrini değiştirmeyi başardım. Onun daha önce bir evliliği olmuştu ve çok tecrübeli olduğunu biliyordum. Bana sürekli “yaşlanınca da sevmeye devam edecek misin?” diye soruyordu. Ben de “sonsuz” diyordum. O her seferinde “sana inanıyorum” dese de inanmadığına emindim. Çünkü onun yerinde ben olsam ben de aynı şeyleri hissederdim. Bu kadın Şili’de yaşıyordu. Aramızda uçakla bile en kısa 16 saat mesafe vardı ama inanın hiçbir şey umurumda değildi. Zaman ilerledikçe planlar kurmaya başladım. Şili’ye gitmek için İspanyolca kursları buldum, orada çalışmak için sertifika alabileceğim yerler araştırdım. Tek odağım oraya gidip onunla yaşamak olmuştu. Her geçen gün daha
Her canlı ölümü tadacak
Ölümün sesizliği edasında kurşun yedim Ne yapacağımı bilemeden düştüm o çukura Aklımın odalarında dolaşan korku bedenimi ele geçirmesine izin vermedim Vermedim ki o an gelmesin Vermedim ki bir şansım olsun Vermedim ki bir anlamı olsun Ama biliyordum o an bir gün elbet gelecek Elbet o acıyı ve ya zevki tadacağız Bizler ne istediğimizi bilmez Düz yürümeyi bilmez varlıklarız Ne yaparsak yapalım o an gelicek Asıl soru ne zaman olacağı değil Asıl soru hazır olup olmadığımız Yarınımız yokmuş gibi yaşamak lazım Çünkü hiçbir şeyin sonu yok Her canlı ölümü tadacak Ölümün sesizliğini gerçekten yaşayarak anlıcaz Ölümün sesizliği eşiğinde eşsiz bir seda dileği ile
special
Kevaşeyi mezara koymuşlar tek mi yatıcam demiş.